منها و ما بطن » « 1 »
15 - همو نقل كرده است كه علي بن حسين عليهما السلام در ماه رجب به عمره رفت ، تمام اوقات شب و روز كنار كعبه نماز مىخواند و در سجدهء نمازش مىشنيدند كه چنين مىگفت : « عظم الذنب من عبدك فليحسن العفو من عندك » « 2 » چيزى در مدّت توقّفش افزون بر اين نمىگفت . « 3 »
16 - ابوطالب املى از طاووس ( يمانى ) . . . « 4 »
17 - سبط بن جوزى از قول زهرى از عايشه نقل كرده است ، مىگويد :
علي بن حسين عليهما السلام را در حجر اسماعيل در حال سجده ديدم ، مىگفت :
« خدايا بندهات در آستانهء تو و مستمندت در پيشگاه تو و نيازمندت بر در خانهء تو آمده است ! »
زهرى مىگويد : اين دعا را در هيچ گرفتارى نخواندم مگر اينكه خداوند بر طرف ساخت . « 5 »
نماز حاجت
18 - طبرسى مىگويد : نقل كردهاند : وقتى كه علي بن حسين عليهما السلام را
هامش
( 1 ) - خداوندا تو را سپاس ، خدايى جز تو وجود ندارد ، تو داناى غيب و شهودى و بخشنده و مهربانى ! خداوندا غم و اندوه و آشوب را چه آشكار و چه پنهان از من دور كن !
( 2 ) - گناه بندهات بسى بزرگ است ، پس بايد بخشش از جانب تو باشد !
( 3 ) - مصباح المتهجّدين : ص 557 .
( 4 ) - تيسيرالمطالب : ص 237 . اين حديث را در بخش « سيرهء امام عليه السلام » به شماره 20 نقل كرديم ، مراجعه شود .
( 5 ) - تذكرةالخواص : ص 331 .