بود كه صدبار « الحمدللَّه شكراً » مىگفت ، و هر ده بار كه اين ذكر را مىگفت ، از باب تشكّر از اجابت كننده مىگفت : « يا ذالمن الذى لا ينقطع ابدا و لا يحصيه غيره و يا ذالمعروف الذى لا يتخذ ابدا يا كريم يا كريم يا كريم ! » « 1 » سپس دعا مىكرد و تضرّع و زارى مىنمود و آنگاه حاجت خود را ياد مىكرد و بعد مىگفت : خدايا سپاس تو را اگر تو را اطاعت كردم ، و حجّت تو را است اگر نافرمانى كردم ! خدايا ! در احسان تو به ما در حال نيكى ، از من و ديگران كارى ساخته نيست يا كريم يا كريم بر محمد و اهل بيتش درود فرست و به خاطر تمام آنچه از تو درخواست كردم و كسانى كه در خاوران و باختران زمين از مردان و زنان باايمان از تو درخواست نمايند ، درود فرست و از ايشان آغاز كن و به من نيز وسيلهء رحمت خود پس از ايشان عنايت كن ! » .
آنگاه صورت راست خود را روى زمين مىگذاشت و مىگفت : « اللهم لا تسلبنى ما انعمت به على من و لا يتك و و لا ية محمد و آله ( عليه و عليهم السلام ) » « 2 » سپس صورت چپش را بر زمين مىگذاشت و همان ذكر را مىگفت .
و چون سر از سجده برداشتى دست خود را به موضع سجدهات بكش و سه مرتبه صورتت را مسح كن و هر بار بگو : « اللهم لك الحمد لا إله الا انت عالم الغيب و الشهادة الرحمن الرحيم ، اللهم اذهب عنى اللهم و الحزن و الفتن ما ظهر
هامش
( 1 ) - اى خدايى كه هرگز نعمتش قطع نمىشود ، و جز او از عهده شمارشش بر نمىآيد و اىنيكوكارى كه هرگز ( بندگان را به خاطر نخستين گناهانشان ) عقوبت نمىكند ، اى بخشنده ، اى بخشنده ، اى بخشنده !
( 2 ) - اى خدا ! نعمتهاى مرحمتى از ولايت خود و ولايت محمد و آل محمد صلى الله عليه و آله و سلم را از من مگير !