كسى كه او را مىكشيد و روح او را از بدنش بيرون مىبريد ! آيا شما را به بزرگتر از اين كشتار مطّلع نسازم و آنچه را كه خداوند بر قاتل مقرّر دارد ، بسى بزرگتر از اين قصاص است ؟ !
گفتند : آرى يابن رسول اللَّه !
فرمود : بزرگتر از اين كشتار آن است كه جبران ندارد و هرگز پس از آن زنده نمىشود !
پرسيدند : آن چيست كه از قتل بالاتر است ؟
فرمود : آنكه كسىرا از نبوتمحمد صلى الله عليه و آله و سلم و ولايتعلىبن ابى طالب عليه السلام گمراه سازد و او را به راهى غير از راه خدا ببرد ، و به دنباله روى راه دشمنان على عليه السلام و رهبرى آنان و منع على عليه السلام از حقش و انكار فضيلت آن حضرت سوق دهد . و باكى نداشته باشد كه اداى احترام لازم آن بزرگوار را بنمايد ! بنابراين ، چنان رفتارى همان قتلى است كه كشته را براى هميشه و همواره تا ابد در آتش جهنّم پايدار داشتن است و جزاى اين كشتار همانند آن جاودانگى در آتش دوزخ است .
ابومحمد امام حسن عسكرى صلوات اللَّه عليه مىفرمايد : « مردى مرد ديگرى را خدمت علي بن حسين عليهما السلام آورد با اعتقاد بر اينكه او قاتل پدرش است و آن مرد نيز اقرار كرد و قصاص بر وى قطعى شد ، امام عليه السلام از او خواست تا قاتل را ببخشايد كه پاداشش را خداوند افزون گرداند ! گويا وى به اين امر راضى نبود ، علي بن حسين عليهما السلام به مدّعى خونخواهى كه ولىّ واقعى قصاص بود ، فرمود : اگر تو به خاطر دارى كه اين مرد ( قاتل ) حقى به گردن تو دارد ، اين جنايت را بر او ببخش و از اين گناه او در گذر !
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 514
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٥١٤