پستتر ، و كافران را از سرشت سجّين ، دلها و بدنهايشان را آفريد و آن دو سرشت را درهم آميخت ، از ين رو مؤمن فرزند كافر مىآورد و از كافر مؤمن به دنيا مىآيد . و به همين دليل است كه به مؤمن بدى مىرسد و به كافر حسنه و نيكى ! بنابراين دلهاى مؤمنان به سوى آن چيزى گرايش دارند كه از آن آفريده شدهاند و دلهاى كافران به چيزى گرايش دارد كه از آن خلق شدهاند ! » . « 1 »
55 - از ابوخالد كابلى نقل كرده است ، مىگويد : از علي بن حسين عليهما السلام شنيدم كه مىفرمود : « گناهانى كه نعمتها را دگرگون مىسازد : ستم كردن به مردم و از دست دادن عادت نيك و انجام كار خوب و كفران نعمت و ناسپاسى است ، خداى تعالى مىفرمايد :
« لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ »
« 2 »
.
و گناهانى كه پشيمانى مىآورد : كشتن كسى است كه خداوند حرام شمرده است ، خداى تعالى مىفرمايد :
« وَ لا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ »
« 3 » و نيز خداى عزّوجلّ در داستان قابيل موقعى كه برادرش هابيل را كشت و از خاكسپارى او ناتوان ماند مىفرمايد :
« فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ فَقَتَلَهُ فَأَصْبَحَ مِنَ الْخاسِرِينَ »
« 4 » و ترك رابطهء خويشاوندى تا آنها بىنياز گردند . و
هامش
( 1 ) - عللالشّريع : 1 / 111 .
( 2 ) - رعد / 11 : خداوند به سرنوشت هيچ قومى را تغيير نمىدهد مگر اينكه آنها تغييراتى در خود ايجاد كنند .
( 3 ) - انعام / 151 : دست به خون بىگناهان نيالاييد و نفوسى را كه خداوند محترم شمرده و ريختنخون آنها مجاز نيست به قتل نرسانيد مگر اينكه طبق قانون الهى اجازهء قتل آنها داده شده باشد .
( 4 ) - مائده / 30 : سرانجام نفس سركش قابيل او را مصمّم به كشتن برادر كرد و او را كشت و بر اثراين عمل از جمله زيانكاران شد .