دربارهء ماست . » . « 1 »
52 - از ابوحمزه ، به نقل از ابوجعفر ( امام باقر ) و از علي بن حسين عليهم السلام آورده ست كه فرمودند : « شتابانترين شر و گرفتارى كيفر ستمگرى است و همين قدر در عيب يك شخص كافى است كه در مردم عيبجويى كند در حالى كه از ديدن همان عيبها در خود كور است ( و يا اينكه عيبى را به مردم بازگو كند كه خود نيز دارد ! ) و يا اينكه هم نشين خود را بدون هدف و بىحساب بيازارد ، و يا اينكه مردم را از كارى باز دارد از آنچه كه خود توان باز ايستادن از آن كار را ندارد ! » . « 2 »
53 - از ابوحمزهء ثمالى نقل است ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام را ديدم نشسته است ، در حالى كه يك پاى خود را روى ران خويش نهاده است ، عرض كردم : مردم اين طور نشستن را بد مىدانند ! ( اين حديث را در كافى نيافتم و در متن حاضر نيز ظاهراً افتادگى دارد ، احتمالًا چنين باشد كه امام عليه السلام در پاسخ ابوحمزه مىفرمايد : ) « پروردگار ( به اين چيزها ) ملول نمىشود و خواب آلودگى و خواب در او راه ندارد ! » . « 3 »
54 - شيخ صدوق به نقل از ابونعيم هذلى ، با يك واسطه از علي بن حسين عليهما السلام آورده است ، فرمود : « خداى تعالى پيامبران را ؛ دلها و بدنهايشان را از سرشت عليّين آفريد و دلهاى مؤمنان را از سرشتى
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 450 .
( 2 ) - همان : 2 / 460 . در بعضى از نسخههاى كافى ، آغز حديث جمله « انّ سرع الخير ثواباً البرّ . . . . » آمده است ، يعنى : زودتر از همهء خيرت ثواب احسان به انسان مىرسد - م .
( 3 ) - همان : 2 / 461 .