اندك را صبر مىكنند تا در سراى آخرت مدّتى بس دراز را آسوده باشند .
اما شبها روى قدمها ( به نماز ) ايستاده ، اشكهايشان جارى بر سيمايشان است و آنان به پروردگارشان پناه برده و براى آزادى خود از عذاب مىكوشند ولى روزها آنان بردباران ، دانشمدان ، نيكان و پرهيزگارانند گويى چوبهء تيرى هستند كه از ترس خدا لاغر و نزار گرديده ، از پرستش و عبادت هر كه آنها را ببيند ، گويد : بيمارانند در حالى كه بيمار نيستند و يا گويند : ديوانهاند ، در حالى كه بيم و هراس زيادى از عذاب دوزخ در دل آنها آميخته است ! » . « 1 »
31 - از محمدبن عبداللَّه نوفلى در حديث مرفوعى از علي بن حسين عليهما السلام نقل كرده است ، مىفرمايد : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به شترچرانى گذر كرد ، فرستاد تا از او شيرى براى نوشيدن ( بخرند ) بگيرند ! در پاسخ گفت :
آنچه در پستان شتران است صبحانهء مردم قبيله است و امّا آنچه در ظرفها اندوخته كردهام متعلق به شام آنهاست ! پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : خدايا مال و اولاد ايشان را افزون كن ! سپس به گوسفند چرانى گذر كرد و از او شيرى براى نوشيدن خواست ، او آنچه شير در پستان گوسفندان بود ، دوشيد و آنچه در كاسهاش فراهم آمد به كاسهء رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم برگردانيد و گوسفندى نيز خدمت آن حضرت فرستاد ، گفت : اين است امكانات ما و اگر هم بخواهى بيشتر بدهيم !
گويد : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : بار خدايا به اندازه نيازش به او روزى
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 131 .