تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 329

مساهمون:

ص٣٢٩
ايمان . و ماييم باعث ايمنى اهل زمين همان طورى كه آسمان را به جز به اذن خود او - از سقوط بر زمين باز داشته است ، و به وسيلهء ما زمين را از اين كه اهل خود را بلغزاند نگاه داشته است ، و به وسيلهء ما باران نازل مىشود و نسيم رحمت بر همه جا مىوزد و بركات زمين بر مىآيد . و اگر كسى از ما در روى زمين نبود هر آينه اهلش را فرو مىبرد . » . « 1 » 26 - همو از اوزاعى نقل كرده ، مىگويد : چون علي بن حسين عليهما السلام و سر مقدس پدرش را به شام نزد يزيد آوردند ، به سخنگوى بليغ خود گفت : دست اين پسر بچه را بگير و او را بالاى منبر ببر و به مردم ناروايى عقيدهء پدر و جدش را بازگو كن و بگو آنها از حق فاصله گرفته بودند و به ما ستم كردند ! راوى مىگويد : سخنگوى يزيد چيزى از بديها را فروگذار نكرد مگر اين كه دربارهء ايشان گفت . همين كه از منبر به زير آمد علي بن حسين عليهما السلام برخاست و خدا را به بهترين ستايشها ستود و بر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم درودى مختصر ولى بليغ فرستاد سپس فرمود : « اى تودهء مردمان ! هر كه مرا مىشناسد كه مىشناسد و هر كه نمىشناسد من خودم را به او معرفى مىكنم ؛ منم پسر مكه و منى ، منم پسر مروه و صفا ، منم پسر محمد مصطفى صلى الله عليه و آله و سلم ، منم پسر آن كه مقام او بر كسى پوشيده نيست ، منم پسر آن كه بالا بود ، بالاتر رفت از سدرةالمنتهى گذشت و نسبت به مقام پروردگارش به قدر دو كمان يا نزديكتر شد . منم فرزند آنكه با فرشتگان آسمان دو نفر دو نفر نماز خواند ، منم
هامش
( 1 ) - مناقب : 2 / 264 .