و بزرگترين نام خداست . سعيد ! پدرم امام حسين از قول پدرش به نقل از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم از جبرئيل و او از خداوند جلّ جلاله نقل كرد كه فرمود :
هيچ بندهاى از بندگان من نيست كه به من ايمان آورده و تو را تصديق كرده باشد و در مسجد تو دو ركعت نماز بدور از چشم مردم بخواند مگر اين كه گناهان گذشته و آيندهء او را مىآمرزم ؟ »
و من شاهدى بهتر از على بن حسين عليهما السلام كه خود اين حديث را براى من نقل كرد ، سراغ ندارم . و چون آن حضرت از دنيا رفت ، نيكوكار و تبهكار بر جنازهء او حاضر شدند و افراد شايسته و ناشايست بر آن حضرت ثنا گفتند ، و مردم به دنبال جنازه او هجوم آوردند تا اين كه جنازه را زمين گذاشتند . با خود گفتم : اگر دو ركعت نماز را روزى از روزها درك كنم همين امروز است و كسى جز يك مرد و يك زن نماند كه آن دو نفر هم به دنبال جنازه بيرون شدند و من به سرعت جستم تا نماز بخوانم صداى تكبيرى از آسمان آمد و تكبيرى از زمين در پاسخ آن و باز تكبيرى از آسمان در جواب آن بلند شد و تكبيرى از آسمان در پاسخ آن و تكبيرى از زمين در پاسخ آن به گوشم رسيد ، بيمناك شدم و به رو بر زمين افتادم . پس اهل آسمان هفت تكبير و اهل زمين هفت تكبير گفتند و بر على بن حسين عليهما السلام نماز خواندند و مردم وارد مسجد شدند و من هيچ كدام از آن دو ركعت نماز و همچنين نماز بر على بن حسين عليهما السلام را درك نكردم . پس با خود گفتم : اى سعيد ! اگر من بودم كه جز نماز بر على بن حسين عليهما السلام را ترك نكرده بودم ، اين خود چيزى جز يك زيان بزرگ نبود ! پس سعيد گريه كرد و سپس گفت : من هدفى جز عمل خير نداشتم ، اى كاش من بر جنازهء آن حضرت نماز خوانده بودم ، زيرا كه ديگر مانند
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 220
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٢٠