امام عليه السلام فرمود : « آن كه از همه نزد آن مرد بيشتر بود او آزاد است ولى بين آن دو نفر ديگر قرعه بزنند به نام هر كدام كه قرعه افتاد ، او برده آن كسى است كه آزاد شد و سومى عبد مدبر ديگرى است ( تا زمانى كه مولايش زنده است بردهء اوست ) نه بردهء مطلق و مملوك و صد دينار را نيز بايد به او بدهند ! » . از زين العابدين عليه السلام چنين رسيده است . « 1 »
8 - مىگويد : مردى از اهل شام راجع به آغاز وضو گرفتن پرسيد ، فرمود : « خداى تعالى به فرشتگان فرمود : من در روى زمين جانشين قرار دادم . . . فرشتگان از خشم پروردگارشان ترسيدند ، شروع كردند اطراف عرش هر روز سه ساعت روز را طواف كردن در حالى كه بى تابى مىكردند ! » امام عليه السلام فرمود : « پس خداوند به ايشان دستور داد كه كنار رودى روان به نام نهر حيوان ، در زير عرش بروند و از آن وضو بگيرند ! » . « 2 »
9 - همو از علي بن حسين عليهما السلام نقل كرده است كه فرمود : « هر گاه آدم مىخواست با حواء آميزش نمايد . او را از حرم بيرون مىبرد هر دو غسل مىكردند و به حرم بر مىگشتند »
10 - از سعيدبن مسيب نقل كرده ، مىگويد : از علي بن حسين عليهما السلام راجع به مردى پرسيدم كه زن باردارى را با لگد زده و او سقط جنين كرده است ؟ فرمود : « اگر نطفه بوده و هنوز تازه در رحم جا گرفته و چهل روزه شده است ، ده دينار و اگر خون بسته ( علقه ) شده باشد ؛ يعنى هشتاد روز در رحم قرار گرفته ، چهل دينار و اگر به صورت مضغه ( به صورت
هامش
( 1 ) - مناقب : 2 / 258 .
( 2 ) - همان .