فلمّا أن كان هناك أمرني بالنزول وقال لي : إنزل فصلّ صلاة اللّيل ، فصلّيت ، وأمرني بالوتر فأوترت ، وكانت فائدة منه ، ثمّ أمرني بالسجود والتعقيب ، ثمّ فرغ من صلاته وركب وأمرني بالركوب وسار وسرت معه حتّى علا ذروة الطائف ، فقال : هل ترى شيئا ؟ قلت : نعم أرى كثيب رمل عليه بيت شعر يتوقّد البيت نورا .
فلمّا أن رأيته طابت نفسي ، فقال لي : هنّاك الأمل والرجاء ، ثمّ قال : سر بنا يا أخي فسار وسرت بمسيره إلى أن انحدر من الذّروة وسار في أسفله ، فقال : انزل فها هنا يذلّ كلّ صعب ويخضع كلّ جبّار ، ثمّ قال : خلّ عن زمام الناقة ، قلت : فعلى من أخلّفها ؟ فقال : حرم القائم عليه السّلام لا يدخله إلّا مؤمن ولا يخرج منه إلّا مؤمن ، فخلّيت من زمام راحلتي ، وسار وسرت معه إلى أن دنا من باب الخباء ، فسبقني بالدّخول وأمرني أن أقف حتّى يخرج إليّ .
شرح
در همين وقت دستور داد كه از شتر پياده شوم وگفت : پياده شو ونماز شب بخوان .
من هم پياده شدم ونماز شب را اقامه كردم . بعد دستور به نماز وتر داد ومن هم اقامه كردم واين توفيق نماز شب فايدهاى بود كه به بركت آن جوان نصيب من شد . آنگاه دستور به سجده [ شكر ] وتعقيبات داد . بعد از اتمام نمازش سوار شد وبه من دستور داد سوار شوم . بأهم رفتيم تا اينكه به بلندىهاى طائف رسيديم . جوان گفت : چيزى مىبينى ؟ گفتم : تپهء ريگى وبر فراز آن خيمهاى است كه از آن خانه نور مىتابد . وقتي كه اين صحنه را ديدم دلم آرام وقرار گرفت . جوان گفت : اينجا آرزو واميد توست وبعد گفت : با من بيا برادر ! حركت كرديم واز بلندىها پايين آمديم ، گفت : از شتر پياده شو ، اينجا جايى است كه هر سركشى ، خوار وذليل وهر دشوارى وسختى ، آسان وهر متكبرى ، فروتن وخاضع مىشود ، زمام وافسار ناقة را رها كن . گفتم : ناقة را به چه كسى بسپارم ؟ گفت : اينجا حرم قائم عليه السّلام است ، به اينجا فقط مؤمن داخل وخارج مىشود . زمام ناقة را رها كردم ، بأهم رفتيم به طرف خيمه تا اينكه به نزديك درب خيمه رسيديم . أو جلوتر وارد شد وبه من دستور داد كه تا آمدنش همانجا بمانم .