اركان مسلمين منهدم گشت و فردى از بزرگترين حاميان اسلام به شهادت رسيد ، اين شهيد ارجمند حمزة بن عبد المطلب عموى بزرگوار حضرت رسول ( صلى الله عليه و آله ) بود كه با آن جناب از يك پستان شير خورده بودند و برادر رضاعى به شمار مىرفتند .
شهادت حضرت حمزه - رضوان اللّه عليه - بر حضرت رسول و مسلمين گران آمد و اندوه و غم فراوانى بر آنان مستولى شد ، مخصوصا كه بنى اميه بدن شريف او را هم مثله كرده بودند و هنده جگرخوار مادر معاويه اين عمل شنيع را انجام داد و بدن مبارك او را قطعه قطعه كرد و كبد حضرت حمزه را بيرون آورد و بر دهان گذاشت ، و چون نتوانست آن را بجود دور انداخت .
حضرت خاتم النبيين ( صلى الله عليه و آله ) زنان مسلمين را امر كردند تا بر حضرت حمزه گريه كنند و براى وى مجلس عزا و ذكر مصيبت ترتيب دهند ، و طبق معمول عرب براى او نوحهسرائى نمايند ، حضرت حمزه براى اين فداكارى بىمانند مورد تعظيم و تكريم مسلمانان واقع شد و فوق العاده اهميت پيدا كرد ، مسلمين به اندازهاى به حمزه علاقمند شدند كه از خاك قبر او مقدارى خاك برداشتند و از او تبرك مىجستند و در هنگام نماز روى خاكى كه از قبر او برداشته بودند سجده مىكردند ، و حتى از آن خاك تسبيح درست كرده و همواره با خود داشتند .
در پارهاى از مصادر تصريح شده كه حضرت فاطمه دختر گرامى پيغمبر صلوات اللّه عليهما اين سنت را پايهگذارى كرد ، و او اولين كسى است كه در زندگى پدر بزرگوارش بر خاك
الأرض و التربة الحسينية ( زمين و تربت حسينى ) ( فارسى ) — صفحة 30
مساهمون: الشيخ محمد حسين كاشف الغطاء
ص٣٠