[ علت برترى سجده بر خاك كربلا و تاريخچهء آن ]
فقهاى شيعه از قديم و جديد در كتب و مؤلفات خود و در السنه و افواه علنا اظهار مىدارند كه سجده بر غير خداوند متعال روا نيست ، و سجده بر خاك در هنگام نماز براى پروردگار است ، و ليكن ضعفاى مسلمين توانائى ندارند « سجود للشيئي و على الشيئي » را تميز دهند ، شيعيان مىخواهند در هنگام عبادت خداوند پيشانى خود را بر زمين مقدس و تربت پاك بگذارند ، و غير از اين اراده و نيت ديگرى ندارند ، فرشتگان هم كه بر آدم سجده كردند فقط براى اطاعت امر خداوند و تكريم آدم بود .
آرى از قديم در نزد شيعيان معمول شده است كه همواره با خود مقدارى از تربت سيد الشهداء عليه السّلام را بر مىدارند و در نماز بر آن سجده مىكنند ، در مساجد و معابد شيعيان الواح تربت مقدسهء امام حسين عليه السّلام در گوشه و كنار پراكنده است .
و عوام شيعه خيال مىكنند سجده بر غير آن جايز نيست .
سجده نمودن بر تربت مخصوص خود داستانى دارد ، و بايد اصل قضيه را از روى تحقيق بررسى كرد ، اگر شيعيان بر خاك قبر حضرت امام حسين عليه السلام سجده مىكنند و سجده بر آن خاك را در هنگام عبادت خداوند متعال داراى فضيلت مىدانند ، اين امر تازه و نوظهورى نيست تا موجب حملهء مخالفين و معاندين قرار گيرد ، و دشمنان از روى جهل و عناد آنان را متهم به بتپرستى نمايند .
در سال سوم هجرى جنگ احد پيش آمد و مسلمين با مشركين قريش به زد و خورد پرداختند ، در اين جنگ يكى از