آن ترتيب داد ، قرآنهاى نفيس نهاد .
هنگامى كه كارها رو به پايان بود ، سلطان قايتباى رباط و مدرسهاى چسبيده به ديوار غربى مسجد ، ميان بابالسلام و بابالرحمه بنا كرد و مئذنهء كوچكى كه بعدها به مئذنه بابالرحمه مشهور شد بساخت . « 1 »
اندكى پيش از پايان يافتن اين كارها معلوم شد در گنبد بالايى مرقد شريف شكافى پيدا شده ، همچنين در مئذنهء شرقى ( مئذنه بزرگ اصلى ) . پس گنبد را خراب كردند و از نو ساختند و مئذنه را هم تا آخر خراب كردند و زمين را گود كردند و از آنجا بنيانى قوى ، به سنگ استوار شده برآوردند و بر روى آن مئذنه را ساختند . و اين همان مئذنهاى است كه امروز هم برپاست . ارتفاع آن 120 ذراع ( / 60 متر ) است . اين كار در سال 891 - 892 ه . / 1486 - 1487 م . صورت پذيرفت . مشرف و ناظر اين بناها شاهينالجمالى بود . « 2 »
در 19 صفر سال 898 ه . / 10 دسامبر 1492 م . صاعقهاى بر يك طرف اين مئذنه فرود آمد . قسمتى از سنگهايش را پراكنده ساخت ولى مسجد از خسارت در امان ماند . سلطان قايتباى در ماه ربيعالثانى سال 898 ه . / 18 فوريهء سال 1493 م . فرمان داد كه آن زيانها را جبران كنند .
مسجد شريف نبوى پس از آبادانىِ دومِ قايتباى ، شامل هفت رواق در جانب قبله بود و چهار رواق در جانب غربى و سه رواق در جانب شرقى و چهار رواق در جانب شمالى . « 3 »
سلطان قايتباى 120 متر مربع به مساحت مسجد افزود .
اين كارها آخرين كارهاى عمرانى در عهد اشرف قايتباى بود ، يا بكلّى در
هامش
( 1 ) - وفاءالوفا ، ج 2 ص 644
( 2 ) - وفاءالوفا ، ج 2 ، ص 446
( 3 ) - المدينةالمنوره تطورهاالعمرانى ، ص 86