دستخوش حريق شد . اين واقعه در 13 رمضان سال 886 ه . / 5 نوامبر 1481 م . اتفاق افتاد . با آنكه سمهودى هنگام حريق در مدينه حضور نداشت و به مكه رفته بود تا از آنجا براى ديدن زن و فرزندش به مصر رود ولى توصيف دقيقى از علّت حريق و كيفيت انتشار آن و كار ساختمان مسجد براى ما ذكر كرده است . « 1 » او زيارت مكه را قطع كرد تا براى شركت در عمارت مسجد شريف ، به مدينه بازگردد .
سمهودى مىگويد در اين حريق جز گنبد داخلى بر مرقد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه قايتباى ساخته بود ، جايى سالم نماند . منبر و مقصوره سوختند و بيشتر طاقها و ستونها فرو ريخت ، اگر چيزى هم باقى ماند ، درشرف سقوط بود . « 2 »
او به سلطان اشرف قايتباى ، در اوايل رمضان سال 886 ه . / 8 نوامبر 1481 م . نامه نوشت . سلطان سخت بيمناك شد و در همان ماه فرمان داد كه بىدرنگ كه مسجد را از آثار حريق پاكيزه سازند . همچنين كارى را كه در تعمير مسجدالحرام آغاز كرده بود تعطيل كرد و گفت كه همهء آلات عمارت را به مدينهء منوره ارسال دارند . و دو گروه از كارگران را نيز فرستاد .
گروه اول : حدود صد تن از استادانِ بنّا و نجار و چوببر و نقاش و حجّار و كنده كار وآهنگر و سنگبر . بااين گروه ناظر تعميرات مكه ، سنقرالجمالى « 3 »
هامش
( 1 ) - براى آگاهى بيشتر از دلايل آتش سوزى و اينكه چه چيزى سبب شد بر مسجدشريف تلفاتى وارد شود ، نك : سمهودى ، وفاء الوفا ، ج 2 ، ص 647 تا 633
( 2 ) - وفاء الوفا ، ج 2 ، ص 636
( 3 ) - سنقرالجمالى ، ناظر خاص يوسف بن كاتب جكمالزين ابوالسعادات ، بناهاىسلطانى را در مكه و مدينه مىساخت و متولّى امور حسبه در مكه بود . السخاوى ، الضوءاللامع ، ج 3 ، ص 273