فصل 9 : خوش بو شدن
هر گاه بخواهم خويشتن را با گلاب خوش بو سازم ، چنان كه در كتاب « مضمار » « 1 » در برنامهى روز اوّل ماه رمضان از امام صادق عليه السّلام نقل كردهايم ( كه آن حضرت فرمود : « هر كس به مقدار يك كف دست گلاب به چهرهاش بپاشد ، آن روز از خوارى و فقر آسوده خواهد بود و هر كه گلاب را بر سر خود بريزد ، آن سال از بيمارى سينه درد آسوده خواهد ماند . پس آن چه را در اين مورد توصيه مىكنيم وامگذاريد . » ) ، گلاب را در كف دست راست مىريزم و مىگويم :
اللّهمّ بالرّحمة و الحكمة الّتي طيّبت بها أصل هذه الشّجرة حتّى جاءت بهذه الرّوائح العطرة و لم تكن شرّفتها بمعرفتك و لا ارتضيتها لعبادتك و قد شرّفتنا بمعرفتك و ارتضيتنا لعبادتك ، فلا يكن تطييبك لذكرنا و عنايتك بأمرنا و ارتفاع قدرنا دون هذه الثّمرة و طيّب ذكرنا في دار الفناء و بعد مفارقة الأحبّاء و في يوم الجزاء و في دار البقاء أفضل ما طيّبت ذكر أحد من أولاد الأنبياء و أهل الدّعاء و ذوي الرّجاء و اجعله سببا لدفع أنواع البلاء و الابتلاء ؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين .
پروردگارا ، به رحمت و حكمت متعالىات كه ريشهى اين درخت را بدان خوش بو ساختهاى ، به گونهاى كه اين بوهاى خوش از آن بر آيد ؛ ولى ( با اين همه لطافت ) او را به شرف شناخت خود مفتخر
هامش
( 1 ) مقصود كتاب « مضمار السّبق في ميدان الصّدق » نويسنده است . ( ويراستار )