نساختهاى و براى عبادت خود برنگزيدهاى و حال آن كه افتخار شناخت خودت را نصيب ما ساختهاى و ما را جهت عبادت خود انتخاب كردهاى ، تو را سوگند مىدهم كه پاك نگه داشتنت ياد ما را و توجّهت به كار ما و بلند گرداندن مرتبهى ما كمتر از اين درخت نباشد و ياد ما را ، هم در اين ديار فانى و هم پس از جدا شدن از عزيزان و روز پاداش و در سراى جاودانى ، به بهترين وجهى كه پيامبرزادگان و نيايشگران و اميدواران را بدان خوش نام ساختهاى ، پاكيزه و خوش قرار ده و اين كار را سبب دورى هر گونه بلا و گرفتارى ساز ؛ به رحمتت ، اى مهربانترين مهربانان .
سپس بر اساس روايات گلاب را بر سر و روى خود مىريزم .
همچنين هر گاه بخواهم بخور دهم ، دعايى را مىخوانم كه روايت شده است پيامبر گرامى خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم هنگام بخور دادن مىخواندند .
« الحمد للَّه الّذي بنعمته تتمّ الصّالحات . اللّهمّ طيّب عرفنا و زكّ روائحنا و أحسن منقلبنا و اجعل التّقوى زادنا و الجنّة معادنا و لا تفرّق بيننا و بين عافيتك إيّانا و كرامتك لنا ؛ إنّك على كلّ شيء قدير . »
« سپاس خداوندى را كه به نعمتش نيكىها را به تمام و كمال رسانيد ! پروردگارا ، بوهايى را كه از ما بر مىخيزد عطر آگين ساز و بوهاى بد كالبد ما را زايل گردان و پايان كار ما را نيكو فرما و توشهى ما را پرهيزگارى و بازگشتگاه گشتگاه ما را بهشت قرار ده و عافيت را از ما مگير و از كرامتت ما را بهرهمند فرما ؛ چرا كه تو بر هر كار توانايى . » نيز در روايت ديگر آمده است كه انسان هنگام بخوردادن و عطر زدن بگويد :
« الحمد للَّه ربّ العالمين . اللّهمّ أمتعني بما رزقتني و لا تسلبني ما خوّلتني و اجعل ذلك رحمة و لا تجعله و بالا عليّ . اللّهمّ طيّب ذكري بين خلقك كما طيّبت نشوي و نشوري بفضل نعمتك عندي . »
آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — صفحة 91
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٩١