تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — صفحة 85

مساهمون:

ص٨٥

فصل 7 : دعاهايى كه هنگام بيرون آوردن لباس براى غسل كردن مىخوانم و نيّت و نيايشم هنگام غسل

آن چه در اين حال ، بدون انديشه‌ى قبلى مىآورم اين است : اللّهمّ إنّي أخلع ثيابي لأجلك عازما على أنّني أتقرّب بذلك إلى أبواب فضلك ؛ فاجعل ذلك سببا لإزالة لباس الأدناس و الأنجاس و تطهيري من غضبك و من مظالم النّاس و ألبسني عوضها من خلع التّقوى و دروع السّلامة من البلوى و جلباب العافية من كلّ ما يوجب شكوى ؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين . خداوندا ، به خاطر تو لباسم را از خود دور مىسازم تا بدين وسيله به درهاى رحمتت نزديك گردم ؛ پس اين كار را سبب از بين رفتن پليدىها و ناپاكىها از من و آزادگشتنم از خشم خودت و از ستم‌هايى كه [ از من ] بر مردم رفته است ، قرار ده و در مقابل آن ، جامه‌هاى پرهيزگارى و زره‌هاى ايمنى از گرفتارىها و پوشش‌هاى بهبود از هر چه مايه‌ى دردمندى و شكوه مىگردد ، بر من بپوشان ؛ به مهربانىات ، اى مهربان‌ترين مهربانان . وقتى بر جايگاه غسل قرار گرفتم ، چنين نيّت مىكنم : براى توبه از هر چه خداى بزرگ آن را از من نمىپسندد و از همه‌ى كارهاى ناپسندى كه دانسته يا ندانسته انجام داده‌ام غسل مىكنم و نيز غسل حاجت و غسل زيارت و غسل جهت استخاره و غسل نمازها و غسل دعاها و اگر روز جمعه باشد ، غسل روز جمعه را هم در نظر مىگيرم و اگر غسل واجب بر من باشد ، آن را نيز در دل