مىآورم . براى هر يك از اين غسلها روايتى يافتهام كه اقتضا مىكند آنها را در اين حال در نظر آورم .
هنگامى كه تمام اين نيّتها را در خاطر آوردم - بنا بر آن چه در بعضى روايات ديدهام - يك غسل براى همهى آنها كفايت مىكند ؛ به ويژه اگر غسل ارتماسى باشد ؛ چون هر لحظه و دقيقهاى از غوطهور بودن در آب كافى است كه از چندين غسل كفايت و انسان را از ارتماسهاى متعدد بىنياز كند ؛ چرا كه شامل بقيّهى اعضا هم مىشود . بعد از نيّت ياد شده ، [ با آب ] مضمضه و استنشاق مىكنم . پس از اين دو كار ، براى غسلهاى ياد شده ، به نيّت جديد نياز نيست .
سپس خداى بزرگ را به كلامى بدين مضمون مورد خطاب قرار مىدهم :
اللّهمّ إنّني ما أسلّم نفسي إلى الماء و لا إلى الهواء و لا إلى غيرك من سائر الأشياء و إنّما أسلّمها إليك و إلى عنايتك بها و حفظك لها عند الإنشاء و شمولك لها بالنّعماء . فيا من يجعل الشّفاء فيما يشاء من الأشياء ! اجعل شفائي من كلّ داء في اغتسالي بهذا الماء و املأه من الدّواء و الشّفاء و اجعله سببا لطول البقاء و إجابة الدّعاء و دفع أنواع البلاء و الابتلاء و النّصر على الأعداء و طهّرني به من الذّنوب و العيوب و وفّقني به لأداء الواجب و المندوب ؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين .
بار خدايا ، من خودم را به آب و هوا و هيچ چيز ديگرى جز وجود مقدّست نمىسپارم و خودم را تنها به تو و به توجّه و نگهبانىات - آن گاه كه مرا آفريدى - و به نعمتهايت - كه مرا در خود پوشانده است - وامىگذارم . پس اين آن كه درمان را در هر چه خود مىخواهى قرار مىدهى ، درمان هر درد مرا در غسل كردنم به اين آب قرار بده و آن را از دارو و درمان پر كن و مايهى طول عمر و پذيرفته شدن دعا و نياز به درگاه خود و بر طرف كردن هر گونه گرفتارى و ناراحتى و سبب
آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — صفحة 86
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٨٦