466 - - 18 . عادت زشت ، كمينى ناامن است ( كه ناگه بر انسان بتازد ) و سخن نگفتن بهتر است از شيفتهء سخن ( خويش ) گشتن ، و در خيانت آدمى همين بس كه امين خيانت كاران باشد .
467 - - 19 . عزّت مؤمن در بىنيازى او از مردم است .
468 - - 20 . نعمتى كه سپاسگزارى نشود چون گناهى است كه آمرزيده نشود .
469 - - 21 . ناخشنودى كسى كه بىعدالتى خشنودش مىكند به تو زيان نرساند .
470 - - 22 . آن كه از برادرش به خوشنيّتى خشنود نشود ، از عطاى او نيز خشنود نگردد .
471 - - 23 . روزگار ، شرارتهاى نهفتهء آن كس كه خود را از او ايمن مىديدى برايت آشكار مىكند .
472 - - 24 . كسى خدا را بر نعمتى كه به او بخشيده بود سپاس نگزارد ، جز آن كه پيش از به زبان آوردن سپاسش نعمتش افزون شد .
473 - - 25 . چون چيزى را از تو بازداشتند ، خود را با كم همراه داشتن آن به گاه اعطايش دلدارى بده .
نزهة الناظر وتنبيه الخاطر ( چشم تماشا ) ( فارسى ) — صفحة 213
مساهمون: الحلواني
ص٢١٣