سبيل مجاز و استعاره باشد - و يا علي ! تو دست در حجزه من زده باشي ، و فرزندان تو [ دست ] در حجزه تو زده باشند ، وشيعه فرزندان تو دست در حجزه تو زده باشند . پس با تو نمايند كه امر آيد كه ما را به كدام موضع فرو دارند . پس بدان كه دستار كه درميان بندند ، آن موضع كه بند دستار به هم رسد از روي لغت آن را حجزه گويند ، و موضع بند زير جامه كه در هم بندند نيز حجزه گويند . پس عرض آن است كه حجزه سبب است و ريسماني محكم ميان خدا و پيغمبر ، و ميانپيغمبر و علي ، و ميان علي و اهل بيت ، و ميان اهل بيت و شيعه كه هر كه دست در وي زند هرگز كشته نشود ؛ و اشاره بدين معنا استرمز : فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى ( بقره : 256 ) يعني : هذِهِ الْحُجْزَةُ الَّتِي ذُكِرَتْ فِي الْحَدِيثِ ، يعني : هر كه ايمان نيارد به ظالمان [ 11 ] آل محمّد و بديشان نگرود و اعتقاد ندارد و ايمان آرد به خدا و رسول و اهلبيت رسول ، به حقيقت كه دست درآويخته باشد به بند استوارتر ؛ و مراد بدين ، همان حجزه است كه ياد كرده شد در اين حديث .
اخبار و احاديث و حكايات در فضائل اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 22
مساهمون: عماد الدين حسن بن علي الطبري
ص٢٢
عن زيد بن أرقم عن النّبيَّ صلّى الله عليه وآله
مَنْ أحَبَّ أنْ يَتَمَسَّكَ بِالْقَضِيبِ الاحْمَرِ الَّذِي غَرَسَهُ اللَّهُ فِي جَنَّةِ عَدْنٍ بِيَمِينِهِ فَلْيَتَمَسَّكْ بِحُبِّ عَلِيِّ بْنِ أبِي طَالِبٍ عليه السلام
[ بحار : 39 / 276 ]
يعني : روايت است از زيد ارقم كه پيغمبر صلّى الله عليه وآله فرمود كه ، هر كه خواهد دست در زند بدان درخت سرخ كه خداي - عزّوجلّ - آن را نشانده در بهشت عدن به دست قدرت خود و به كن فيكون آن را ايجاد كرده ، بايد كه امروز دست در محبّت عليّ بن ابي طالب زند .
عن ابن عبّاس عن النّبيِ صلّى الله عليه وآله :
مَنْ سَرَّهُ أنْ يَحْيَا حَيَاتِي وَ