انقلابات و شورشهاى داخلى اجازه نداد كه امير عبد اللّه به عمران و آبادى يا برآوردن بناها پردازد . از بناهاى او يكى « ساباط » است ما بين قصر و مسجد جامع و آن عبارت از راهى سرپوشيده بود با طاقهاى بزرگ كه قصر را به مسجد جامع مىپيوست و تا نزديك محراب ادامه داشت .
امير عبد اللّه بن محمد مردى بود با چهرهاى سرخ و سفيد كه به سرخى مىزد .
چشمان آبى داشت و بينى برآمده . موهاى خود را سياه مىكرد و قدش مايل به درازى بود « 48 » .
ابن حيان در توصيف او گويد : « زيباروى ، مهيب و درشت اندام بود . » « 49 »
پاورقی
( 48 ) . ابن الاثير ، الكامل ، ج 8 / ص 34 . ابن عذارى ، البيان المغرب ، ج 2 / ص 155 .
( 49 ) . ابن حيان ، المقتبس ، ص 36 .