براى بيمار انواع رب و آب ميوههاى خوشبوى كه گيرنده و بندآورندهاند به بيمار بدهى .
در وقت نوبت غش حتما بايد شراب بخورد .
اگر سبب غش كردن روىآورهاى روانى است علاجش اين است :
1 - خوشبوهايى را كه نام برديم بو كند .
2 - بينى را ببندد .
3 - قى كند .
4 - دست و پا و معدهاش را ماساژ دهند .
5 - غذا آب گوشت باشد كه كعك در آن تريد شود .
6 - شراب بخورد . گرمى و سردى شراب را برحسب مزاج و تحمّل بيمار برگزين !
اگر غش كردن سببش چندين بار قى كردن پياپى باشد و خلط صفرايى باقى باشد ، بايد شرابى كه به بيمار مىدهى با آب مخلوط شود .
اگر غش كردن به سبب احساس درد است ، باز بايد شرابى كه تجويز مىكنى با آب مخلوط باشد .
حالت غشى كه از اثر قولنج آيد علاجش را در باب ويژه به قولنج مىآوريم .
حالت غش كردن كه بعد از رگ زدن پديد آيد ، اكثرا در كسانى مشاهده مىشود كه :
1 - معدهء تنگ دارند .
2 - معدهء ناتوان دارند .
3 - رگهايشان تنگ است .
4 - كسانى كه خلط مرارى صفرايى بر بدن آنها چيره است .
5 - كسانى كه به رگ زدن عادت نگرفتهاند .
علاج چنين كسانى كه به غش گرفتار شدهاند چنين است كه در زير آيد :
الف : قبل از رگ زدن بايد چيزى از ربهاى تقويتكنندهء معده بخورند ، و چيزهايى براى تقويت قلب تناول نمايند .
ب : هرگاه به نوبت غش درآمدند ، چنانكه سابقا گفته شده عمل كن !
ج : شراب آميزه با آب و سردشده تجويز كن ! كه معده را نيروبخشد و نگهدارندهء آن است و از آسيب حفظش مىكند ؛ بهويژه اگر شراب آميخته با آب و سرد شده همراه افشرهء ديگرى كه سازگار با معده و قلب باشد ، فايده بيشتر مىشود .
گفتار را در اينباره از سر مىگيريم و مىگوييم :
گاهى در معالجهء غش نياز به معالجاتى داريم كه بندآورنده باشند و تخليه شدن را بازدارند و اندامانى كه در تحليل رفتن دست دارند و سست هستند ، تقويت شوند و نيرو گيرند .
بايد كارى كرد كه دهانهء معده چنان تند و قوى باشد كه بتواند مواد ناپسند و موذى را نپذيرد .
بايد به نيرويى چنان متوسّل شويم كه به سرعت به روان اثر خوب گذارد و روان را غذاى
قانون ( فارسى ) — صفحة 557
مساهمون: أبو علي سينا
ص٥٥٧