اگر بوى گنديدهاى از ادرار بمشام برسد و علائم پختگى در آن نمايان باشد ، نشانهء آن است كه در اندامهاى ادرارى بيمارىگرى و قرحه وجود دارد . از نشانههائى كه ادرار با خود مىآورد به آنها پى مىبريم . اگر ادرار داراى بوى متعفن باشد و نشانهء پختگى در آن وجود نداشته باشد ، چند حالت بر آن متحمل است :
ممكن است نشانهء گرى و قرحه در اندام ادرارى باشد .
ممكن است اين حالت دليل عفونت باشد .
اگر در حالت تبهاى شديد ، ادرار بدبو دفع شود و اندام ادرارى بيمارى نداشته باشد ، نشانه نامطلوبى است .
اگر ادرار بدبو گرايشى به ترشيدن نشان دهد ، علامت آن است كه گرمى بيگانه و غير طبيعى بر خلطهاى سرد گوهر ، چيره شده است و عفونت ببار آورده است . ادرار بد بوى ترشىگرا در حالت بيمارى سخت ، نشانهء مرگ گرماى غريزى و چيره شدن سرماى مزاج و گرماى غير طبيعى است و زنگ خطرى براى مرگ بيمار است .
اگر بوى بد ادرار به بوى شيرينى بزند ، دلالت بر فشار خون ( غلبه الدم ) دارد « 117 » و اگر بوى بسيار تند باشد علامت صفرائى است . ادرار بد بوى ترشىگرا نشانهء سودائى است .
اگر ادرار بدبوى اشخاص تندرست طولانى باشد دو احتمال هست :
ممكن است نشانهء آن باشد كه تبهائى بر اثر عفونت پديد مىآيند .
يا اينكه منشاء عفونت كه در بدن حبس بوده است ، از جاى بركنده و پراكنده شده است كه در اين صورت شخص ادراركننده بعد از تخليه احساس سبكبارى مىكند .
هرگاه در حالت بيمارىهاى سخت ، ادرار بدبو بطور آنى از بيمار خارج شود و بيمار احساس آسايش نكند دليل بر از بين رفتن نيروهاست .
فصل پنجم - تشخيص بوسيله مشاهدهء كف ادرار
اين امر از بديهيات است كه اگر باد در رطوبت نفوذ كند در آن كف پديد مىآيد .
كف ادرار نيز از نفوذ باد بيگانهاى در گوهر آن بوجود آمده است . بويژه اگر مقدار باد در آب چيرگى داشته باشد حبابهاى بسيار بلند در آب ادرار نمايان مىشود ، چنان كه
هامش
( 117 ) - نسخهء انگليسى : « دلالت بر غلبه خلط خونى دارد » .