توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 337

مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني

ص٣٣٧

مسأله 1963 - اگر زكات را از خود مال كنار بگذارد ، مى تواند در بقيه آن تصرف كند واگر از مال ديگرش كنار بگذارد ، مى تواند در تمام مال تصرف نمايد . مسأله 1964 - انسان نمى تواند زكاتى را كه كنار گذاشته براي خود بر دارد وچيز ديگرى بجاى آن بگذارد . مسأله 1965 - اگر از زكاتى كه كنار گذاشته منفعتى ببرد مثلا گوسفندى كه براي زكات گذاشته بره بياورد ، مال فقير است . مسأله 1966 - اگر موقعى كه زكات را كنار مى گذارد مستحقي حاضر باشد ، بهتر است زكات را بدهد . مگر كسى را در نظر داشته باشد كه دادن زكات ره أو از جهتي بهتر باشد . مسأله 1967 - اگر بدون اجازه حاكم شرع با مالي كه براي زكات كنار گذاشته تجارت كند وضرر نمايد نبايد چيزى از زكات كم كند ، ولى اگر منفعت كند ، بايد آن را به مستحق بدهد . مسأله 1968 - اگر پيش از آنكه زكات بر أو واجب شود ، چيزى بابت زكات به فقير بدهد ، زكات حساب نمى شود وبعد از آنكه زكات بر أو واجب شد ، اگر چيزى را كه به فقير داده از بين نرفته باشد وآن فقير هم به فقر خود باقي باشد ، مى تواند چيزى را كه به أو داده بابت زكات حساب كند . مسأله 1969 - فقيرى كه مى داند زكات بر انسان واجب نشده ، اگر چيزى بابت زكات بگيرد وپيش أو تلف شود ضامن است پس موقعى كه زكات بر انسان واجب مىشود . اگر آن فقير به فقر خود باقي باشد ، مى تواند عوض چيزى را كه به أو داده بابت زكات حساب كند . مسأله 1970 - فقيرى كه نمى داود زكات بر انسان واجب نشده ، اگر چيزى بابت زكات بگيرد وپيش أو تلف شود ، ضامن نيست وانسان نمى تواند عوض آن را بابت زكات حساب كند .