حارث ، از دلاور مردان بسيار نيايشگر به شمار مىآمد و در تاريخ جنگ‌ها از او ياد شده است . وى ابتدا در اردوگاه عمر سعد قرار گرفت ولى آن زمان كه سپاهيان عمر سعد ، سخنان امام حسين عليه السّلام را پذيرا نشدند ، او به امام پيوست و در ركاب آن حضرت مبارزه كرد تا به فيض شهادت نايل گشت . صاحب حدائق گفته است : حارث ، در نخستين حمله به شهادت رسيد « 1 » .

وى ، دلير مردى كارآزموده و معروف به شجاعت و علاقه‌مندىاش به اهل بيت ، مشهور بود . سيره‌نويسان گفتهاند : هنگامى كه عمرو بن حمق ، بر ضد زياد شوريد ، زاهر نيز او را همراهى مىكرد و در گفتار و كردار ، يار و همدم او بود و آن‌گاه كه معاويه به جستجوى عمرو پرداخت ، زاهر را نيز تحت پيگرد قرار داد ، عمرو را كشت و زاهر موفق به فرار شد . او در سال 60 هجرى ، حج بجا آورد و در مسير راه با حسين عليه السّلام ديدار كرد و به ملازمت ركاب او در آمد و در كربلا در كنار آن حضرت ، حضور يافت . سروى گفته است : زاهر ، در نخستين حمله به شهادت رسيد « 2 » .