1 ) - رأفت و مهربانى امام رضا عليه السلام
رأفت و مهربانى امام رضا عليه السلام به مردم آنچنان زياد بوده و هست كه كم و بيش همگان از آن آگاهيم ، علاوه بر رواياتى كه در اين باره وجود دارد ، معجزات بسيار شگفتانگيزى كه از آن حضرت واقع شده است كه خود دليل بر مهربانى و رأفت بسيار شديد آن حضرت به مردم است ، مهربانى و پذيرش دو جوان مسيحى - كه در اين كتاب نقل مىكنيم - دليل بسيار روشنى بر لطف و توجّه آن بزرگوار حتّى نسبت به غير شيعيانى كه خواهان لطف و عنايت هستند مىباشد . اكنون جريانى را مىآوريم كه امام رضا عليه السلام چگونه جسد بىجان يكى از شيعيان را در آغوشِ محبّت گرفته و اظهار لطف و مهربانى نمودند .
جنازهء يك شيعه و حضرت امام رضا عليه السلام
ابن شهرآشوب از موسى بن سيّار روايت كرده كه گفت :
من با حضرت امام رضا عليه السلام بودم و با آن حضرت به شهر طوس نزديك شده بوديم كه صداى شيون و فغانى شنيديم ، در پى آن صدا رفتيم ، ناگاه به جنازهاى برخورديم .
چون نگاهم به جنازه افتاد ديدم آقايم پا از ركاب خالى كرد و از اسب پياده شد و نزديك جنازه رفت و او را بلند كرد ، پس خود را به آن جنازه چسبانيد چنان كه برّهء نوزاد ، خود را به مادر مىچسباند .
آنگاه رو به من نمود و فرمود :
اى موسى بن سيّار ؛ هر كه مشايعت كند جنازهء دوستى از دوستان ما را ، از گناهان خود بيرون شود مانند روزى كه از مادر متولّد شده كه هيچ گناهى بر او نيست .
چون جنازه را نزديك قبر بر زمين نهادند ، ديدم آقاى خود امام رضا عليه السلام را به طرف ميّت رفت و مردم را كنار كرد تا خود را به جنازه رسانيد ، پس دست خود را به سينهء او نهاد و فرمود :