آن حضرت فرمود :
امام زين العابدين عليه السلام كنار قبر مطهّر اميرالمؤمنين على عليه السلام ايستاد و گريست و در زيارت آن حضرت چنين گفت :
السَّلامُ عَلَيْكَ يا أَمينَ اللَّهِ في أَرْضِهِ ، وَحُجَّتَهُ عَلى
سلام بر تو اى امين خدا و مورد اعتماد او بر روى زمينش ، و حجّت او بر
عِبادِهِ ، ( السَّلامُ عَلَيْكَ يا أَميرَ الْمُؤْمِنينَ ) « 1 » ، أَشْهَدُ بندگانش ، ( سلام بر تو اى امير و فرمانرواى مؤمنان ) ، گواهى مىدهم
أَنَّكَ جاهَدْتَ فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ ، وَعَمِلْتَ بِكِتابِهِ ،
كه تو در راه خدا آنگونه كه شايسته است جهاد كردى ، و به كتاب او عمل نمودى ،
وَاتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ، حَتَّى دَعاكَ
و از سنّتهاى پيامبرش - كه درود خدا بر او و آل او باد - پيروى كردى تا آنكه تو را
اللَّهُ إِلى جِوارِهِ ، فَقَبَضَكَ إِلَيْهِ بِاخْتِيارِهِ ، وَأَلْزَمَ أَعْداءَكَ
خداوند به جوار رحمت خود فرا خواند ، و به اختيار خود به سوى خويش برد ، و حجّت را بر دشمنانت
الْحُجَّةَ ، مَعَ ما لَكَ مِنَ الْحُجَجِ الْبالِغَةِ عَلى جَميعِ
ثابت كرد و تمام گردانيد ، با آنكه تو دلائل رسايى بر تمام
خَلْقِهِ . أَللَّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسي مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِكَ ، راضِيَةً
آفريدگانش داشتى . خداوندا ؛ نَفس و جان مرا به مقدّرات خود مطمئن ، و
بِقَضائِكَ ، مُولَعَةً بِذِكْرِكَ وَدُعائِكَ ، مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ
به قضا و حكم خويش خشنود گردان ، دلباخته و بىقرار ذكر و دعايت ، دوستدارندهء اولياء
أَوْلِيائِكَ ، مَحْبُوبَةً في أَرْضِكَ وَسَمائِكَ ، صابِرَةً عَلى
برگزيدهات ، محبوب در زمين و آسمانت ، شكيبا بر
نُزُولِ بَلائِكَ ، شاكِرَةً لِفَواضِلِ نَعْمائِكَ ، ذاكِرَةً لِسَوابِغِ
فرو فرستادن بلايت ، شكرگزار نعمتهاى افزونت ، يادآور الطاف
آلائِكَ ، مُشْتاقَةً إِلى فَرْحَةِ لِقائِكَ ، مُتَزَوِّدَةً التَّقْوى
فراوانت ، مشتاق ديدار مسرّتبخشت ، اندوختهكنندهء توشهء تقوا
لِيَوْمِ جَزائِكَ ، مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ أَوْلِيائِكَ ،
هامش
( 1 ) . اين فقره از زيارت ؛ در حرم اميرالمؤمنين حضرت على عليه السلام خوانده شود .