چگونه مىتواند شفاعت شامل حال صاحبان گناهان كبيره باشد در حالى كه خداوند مىگويد :
و شفاعت نمىكنند مگر براى كسى كه راضى باشد . ( انبياء / 30 ) چگونه كسى كه مرتكب گناهان كبيره مىشود مىتواند مورد رضايت باشد ؟ امام فرمود : اى ابا احمد ! ( ابن ابى عمير ) هيچ مؤمنى نيست كه مرتكب گناه شود مگر كه بدحال شده و پشيمان گردد ( و همين حال باعث مىشود كه مورد رضايت واقع گردد ) . رسول خدا ( ص ) فرمود : پشيمانى از گناه كافى از توبه است . و باز فرمود : هر كه كار نيكويش خوشحالش كند و كار بدش بد حالش كند مؤمن است ، و هر كه بر گناهى كه مرتكب شده است پشيمان نشود مؤمن نمىباشد و مشمول شفاعت نمى - شود ، و باز رسول خدا ( ص ) فرمود : گناه ، كبيره به حساب نمىآيد در صورتى كه از آن استغفار شود كبيرهاى وجود نخواهد داشت و اگر به گناه صغيره ادامه داده شود صغيره نخواهد بود بلكه به صورت كبيره در خواهد آمد ) .
12 - ابراهيم بن عباس گويد : در خدمت امام رضا عليه السلام بوديم كه از گناهان
جهاد النفس ( فارسى ) — صفحة 217
مساهمون: الحر العاملي
ص٢١٧