با چنين گناهى خدا را ملاقات كرده در حالى كه توبه نكرده باشد ( پس مؤمنين ممكن است چنين گناهى را مرتكب شوند اما توبه كنند ) .
10 - سهل بن يسع گويد : امام رضا عليه السلام شنيد كه بعضى از اصحاب مى - گويند : خدا لعنت كند آن را كه با على عليه السلام جنگ كرد ( كه مسلما از گناهان كبيره بزرگتر است ، زيرا بغى بر امام در رديف شرك و بسيار گناه عظيم است ) حضرت فرمود :
بگوئيد : به غير از كسى كه توبه كرد و صالح شد ، سپس فرمود : گناه كسى كه از على ( ع ) كناره گرفت و توبه نكرد مهمتر از گناه كسى است كه با آن حضرت مقاتله كرد و توبه نمود .
11 - محمد بن ابى عمير گويد : شنيدم امام موسى بن جعفر عليه السّلام مىفرمود : هر كس از مؤمنان از گناهان كبيره اجتناب كند گناهان كوچك آن مورد سؤال واقع نمىشود ، و لذا خداوند مىگويد : اگر از گناهان كبيرهاى كه نهى شدهايد اجتناب كنيد بدىهاى شما را مىآمرزيم و شما را به جايگاه گرامى داخل مىگردانيم ( نساء / 35 ) گفتم : پس شفاعت براى كيست ؟ فرمود : حديث كرد مرا پدرم از پدرانش از على عليهم السّلام كه رسول خدا ( ص ) فرمود : همانا شفاعت براى صاحبان گناهان از امت من است ، اما نيكوكاران پس برايشان گناهى نيست ! ابن ابى عمير گويد : به امام عرض كردم : اى فرزند رسول خدا !
جهاد النفس ( فارسى ) — صفحة 216
مساهمون: الحر العاملي
ص٢١٦