تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الأمالي ( فارسى ) — صفحة 483

مساهمون:

ص٤٨٣
- درحالىكه نزديك و دور نشسته در اتاق مىشنيدند - همانا برادر و وصى و وزير و جانشينم در ميان خاندانم على بن ابى طالب است كه بدهىهايم را ادا و وعده‌هايم را وفا مىكند . اى بنى هاشم ، اى بنى عبد المطلب با على كينه‌توزى نكنيد و با فرمانش مخالفت نكنيد كه گمراه مىشويد و به او حسد نورزيد و از او روى نگردانيد كه كافر مىشويد . اى على مرا بخوابان . من ايشان را خواباندم و حضرت فرمودند : اى بلال فرزندانم حسن و حسين را به نزدم بياور . او رفت و آن دو را آورد و حضرت آن دو را به سينه‌اش چسباند و شروع به بوييدنشان كرد . على عليه السّلام فرموده است : من گمان كردم كه آن دو ايشان را اندوهگين كرده‌اند - ابو جارود گفته است : يعنى پريشانش كرده‌اند - پس رفتم تا آنها را از روى ايشان بردارم كه حضرت فرمودند : اى على رهايشان كن آنان مرا مىبويند و من ايشان را مىبويم . آنان از من بهره مىبرند و من از ايشان ، كه آنان پس از من امر سختى را خواهند ديد . خداوند لعنت كند كسانى را كه اين دو را به هراس اندازند . خداوندا من اين دو و مؤمنان صالح را به تو مىسپارم .

[ 1129 - مريضى گناهان را مىريزد ]

[ 1245 ] 2 - عبد العظيم حسنى از حضرت جواد به نقل از پدرانش عليهم السّلام روايت كرده كه امير مؤمنان عليه السّلام فرمودند : در بيمارى پاداشى نيست ولى گناهان بنده را مىريزد . بلكه پاداش در گفتار به زبان و عمل به اعضا است . و خداوند به بزرگوارى و احسانش بنده را به سبب نيّت راستين و درون درستين به بهشت مىبرد .

[ 1130 - على امير المؤمنين و آقاى مسلمين جهان است ]

[ 1246 ] 3 - جندب بن عبد اللّه بجلى روايت كرده كه على بن ابى طالب عليه السّلام فرمودند :