به وديعه گذاشت و پيوسته آن را از پشتى پاكيزه به رحمى پاكيزه تا نوح و ابراهيم عليهما السّلام منتقل كرد و همينطور تا به عبد المطلب رسيد و هرگز از پليدى جاهليت به من نرسيد . سپس آن نطفه را به دو نيمهء عبد المطلب و ابو طالب تقسيم كرد و پدرم مرا به دنيا آورد و خداوند با من پيامبرى را ختم كرد و على كه به دنيا آمد ، وصايت با او ختم شد . سپس دو نطفه از من و على گرد هم آمدند و جهر و جهير به دنيا آمدند همان حسنين كه خداوند با آن دو سبط پيامبرى را ختم كرد و فرزندان مرا از آن دو قرار داد و كسى كه شهر - يا فرمودند : شهرهاى - كفر را فتح مىكند از فرزندان اين پسر است - و به حسين عليه السّلام اشاره فرمود - مردى كه در آخر الزمان قيام مىكند و زمين را از عدل پر مىكند چنانكه از ستم پر شده بود و اين دو پاك پاكيزهاند . اين دو سرور جوانان بهشتىاند ، خوشا كسى كه اين دو و پدر و مادرشان را دوست دارد . و واى بر كسى كه با آنان دشمنى كرده ، به جنگ روى آورد .
[ 996 - وصيت امام سجاد عليه السّلام به فرزندش ]
[ 1096 ] 3 - مالك بن أعين جهنى گفت : حضرت سجّاد عليه السّلام به يكى از فرزندانش در وصيّتش فرمود : اى پسر جان خدا را در آنچه به تو نعمت داده ، سپاسگزار باش و به كسى كه تو را سپاس مىگزارد ، بخشش كن ؛ زيرا چون سپاسگزارى كنى نعمت پايان نمىيابد و وقتى ناسپاسى كنى نعمت نمىماند و سپاسگزار به شكر سعادتمندتر از سپاسگزارى است كه براى نعمت سپاس مىگزارد و چنين خواند : « و پروردگارتان اعلام كرد كه اگر سپاسگزار باشيد بر شما خواهيم افزود . . . » . [ ابراهيم ( 14 ) : آيهء 7 ]