و يوشع به داود عليه السّلام وصيت كرد و داود به سليمان وصيت كرد و سليمان به آصف بن برخيا وصيت كرد و آصف به زكريا وصيت كرد و زكريا به عيسى عليه السّلام وصيت كرد و عيسى به شمعون بن حمون صفا وصيت كرد و شمعون به يحيى بن زكريا وصيت كرد و يحيى به منذر وصيت كرد و منذر به سليمه وصيت كرد و سليمه به برده وصيت كرد . آنگاه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمودند :
و برده آن را به من سپرد و اى على من آن را به تو مىسپارم و تو آن را به جانشينات مىسپارى و او آن را به جانشينى از جانشينانت كه از فرزندان تو است يكى پس از ديگرى مىسپارد تا به بهترين اهل زمين پس از تو سپرده شود و به تحقيق امت به سبب [ انكار ] تو كافر خواهند شد و به يقين اختلاف شديدى بر سر تو پيدا خواهند كرد كه پايدار بر [ خلافت و امامت ] تو همچون پابرجاى به همراه من است و جدا افتادهء از تو در دوزخ است و دوزخ جايگاه كافران است .
[ 909 - ذمّ دنيا ]
[ 992 ] 49 - ثعلبه بن ميمون از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه امير مؤمنان عليه السّلام مىفرمود :
همانا دنيا از بين رفتنى و زحمت و دگرگونى و درسآموزى است . فناى آن اين است كه روزگار كمانش را مىكشد و تير مىگذارد تا با بيمارى تندرست را بزند و با مرگ زنده را ، و از زحمتاش آن است كه مرد آنچه خود نمىخورد گرد مىآورد و آنچه را نمىنشيند مىسازد و از دگرگونىاش آن است كه تو رشكانگيز را ناتوان و ناتوان را رشكانگيز مىبينى كه هيچ كدام جز نيكبختىاى زودگذر يا سختىاى فرود آمده نيست . و از عبرتهايش آن است كه مرد به آرزويش نزديك مىشود و آنگاه اجلش آن را از او مىربايد . حضرت صادق عليه السّلام فرمودند : و امير مؤمنان عليه السّلام فرمودند : بسا مهلت داده شدهء به احسان كه با گناه پوشيده شدهاش مغرور مىشود و با گفتارهاى نيك دربارهء خودش فريب مىخورد و خداوند هيچ بندهاى را به مانند مهلت دادن گرفتار نمىكند .