تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الأمالي ( فارسى ) — صفحة 823

مساهمون:

ص٨٢٣
خداى و الا به تو سلام مىرساند و مىفرمايد : اى محمد ! على براى تو به منزله هارون براى موسى است . جز اينكه پس از تو پيامبرى نيست . پس تو پسرت را به نام پسر هارون بگذار . پيامبر گرامى فرمود : اى جبرئيل نام پسر هارون چه بود ؟ جبرئيل عرض كرد : شبّر [ شبّر به ضمّ شين غلط است ] . حضرت فرمود : شبّر به چه معنااست ؟ عرض كرد : حسن [ نيكو ] . اسماء گويد : و حضرت بر او نام حسن نهاد . و چون فاطمه حسين را به دنيا آورد ، من قابله‌اش بودم . پس پيامبر گرامى صلّى اللّه عليه و إله به نزدم آمد و فرمود : اى اسماء ! زود فرزندم را بياور . من او را در پارچه‌اى سپيد به ايشان دادم . حضرت با او چنان كرده با حسن عليه السّلام كرده بود . جز اين‌كه گريست و سپس فرمود : همانا براى تو رخدادى خواهد بود . خدايا كشنده او را لعنت كن . اى اسماء ! فاطمه را از اين سخن آگاه نكن . چون روز هفتم شد ، پيامبر گرامى صلّى اللّه عليه و إله به نزدم آمد و فرمود : زود فرزندم را بياور . من او را به نزدشان بردم . و ايشان با او چنان كرد كه با حسن عليه السّلام كرده بود . آنگاه قوچى سپيد و سياه ذبح كرد چنان‌كه براى حسن عليه السّلام ذبح كرد . و به قابله يك پاى قوچ را داد . سپس سر حسين عليه السّلام را تراشيد و به وزن موى تراشيده نقره صدقه داد . و سر را با خلوق ( عطرى كه قسمت عمده‌اش زعفران است . ) عطرآگين كرد و فرمود : همانا خونريزى [ در اثر تيغ زدن به سر بچه ] از كارهاى جاهليت است . سپس او را در دامنش نهاد و فرمود : اى ابا عبد اللّه بر من سخت است . سپس گريست . من عرض كردم : پدر و مادرم به فدايت . امروز و روز نخست گريستيد . اين گريه براى چيست ؟ فرمودند : براين پسرم مىگريم كه گروهى ستمكار كافر از بنى اميه او را مىكشند و خداوند در روز قيامت شفاعت مرا به آنان نمىرساند . او را مردى مىكشد كه [ حريم ] دين را مىشكند و به خداوند بزرگ كفر مىورزد . سپس فرمودند : خداوندا من درباره اين دو [ فرزند ] چيزى را مىخواهم كه ابراهيم درباره فرزندانش خواست . خدايا اين دو را دوست بدار و كسانى را كه اينان را دوست مىدارند ، دوست بدار و هركس را كه با اين دو دشمنى مىكند به اندازه آسمان و زمين لعنت كن .

[ 705 - تفسير قول خداوند ( أَلْقِيا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ )

] [ 782 ] 33 - رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله درباره اين سخن خداى فرازمند « همه كافران ستيزه‌جو را در دوزخ افكنيد » [ ق ( 50 ) : آيه 24 ] فرمود : درباره من و على بن ابى طالب نازل شده است .