تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الأمالي ( فارسى ) — صفحة 569

مساهمون:

ص٥٦٩
و عمويم حمزه شير خدا و شير رسول او كه بر ماده شتر غضباء من سوار است و برادرم على بن ابى طالب كه بر ماده شترى از ماده شتران بهشتى سوار است كه دو سوى آن زينت شده و بر آن‌دو پارچه سبز از پارچه‌هاى خداوند رحمان قرار داد ، بر سرش تاجى از نور است كه هفتاد پايه دارد . بر هر پايه‌اى ياقوتى سرخ قرار دارد كه براى سواركار ، مسير حركت سه روز را روشن مىكند و پرچم حمد در دست اوست و ندا در مىدهد : هيچ معبودى جز خدا نيست و محمد فرستاده اوست پس آفريدگان مىگويند : او كيست ؟ فرشته‌اى مقرّب است يا پيامبرى فرستاده‌شده و يا حمل‌كننده عرش خداوند ؟ پس منادى از درون عرش ندا در مىدهد : او فرشته‌اى مقرّب و پيامبر فرستاده‌شده و حمل‌كننده عرش خدا نيست . او على بن ابى طالب جانشين فرستاده پروردگار جهانيان و امير مؤمنان و پيشواى سپيدرويان نامدار در بهشت‌هاى پرنعمت خداوند است .

[ 434 - اوّلين كسى كه به حضرت محمد صلّى اللّه عليه و إله ايمان آورد ]

[ 467 ] 5 - عبد الرحمان از پدرش روايت مىكند : شنيدم كه ابن عباس مىگويد : اولين كسى كه از مردان به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله ايمان آورد على عليه السّلام و از زنان خديجه بود ( كه خدا از او خشنود باشد )

[ 435 - تفسير آيهء شريفهء ( إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً )

] [ 468 ] 6 - امام باقر عليه السّلام درباره اين آيه كه مىفرمايد : « مگر آنان كه توبه كنند و ايمان آورند و نيكوكار باشند » فرمود : به خدا سوگند . اگر توبه كننده‌اى توبه كند و ايمان بياورد و كردار نيك انجام دهد ولى به ولايت و دوستى و شناخت برترى ما هدايت نيابد آن كردارش او را از چيزى بىنياز نمىسازد .