و مختار ، معاذ بن هانى كندى و ابو عمره كيسان را به خانه خولى بن يزيد اصبحى كه سر امام حسين عليه السّلام را به نزد ابن زياد حمل كرد فرستاد . هنگامى كه به خانهاش آمدند او در آستانه در مخفى شد پس داخل شده و درحالى كه سبدى از نى بر روى خود انداخته بود او را يافتند پس او را گرفته و به سوى مختار بردند . وقتى مختار آنان را درحالى كه سوار بر اسب بود مشاهده كرد [ دستور داد ] او را به خانهاش بازگرداندند و در كنار خانهاش به قتل رسانده و آتشش زدند . و مختار شمر بن ذى الجوشن را طلبيد ولى او به بيابانها گريخت و آنگاه مختار ابو عمره را درپى او فرستاد او به همراه گروهى از يارانش به سوى او حركت كرده و به سختى با آنان جنگيد پس زخمىكارى بر شمر فرود آمد و ابو عمره او را به اسارت گرفت و به سوى مختار فرستاد پس او نيز گردنش را زد و روغنى در ديگى جوشاند و او را در آن ديگ افكند پس بدنش در آن ذوب شد و غلامى از خاندان حارثة بن مضرّب سر و صورتش را زير پا له كرد . همچنان مختار به دنبال قاتلان حسين عليه السّلام و خانوادهاش بود تا گروه فراوانى از آنان را به قتل رساند و بقيه گريختند و مختار خانههايشان را ويران ساخت و پيوسته بندگان ، اربابان خود را كه با حسين عليه السّلام جنگيده بودند به قتل مىرساندند و به نزد مختار مىآمدند او هم آنان را آزاد مىساخت .
[ 397 - موعظهء امام صادق عليه السّلام ]
[ 425 ] 17 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هركس راستگو باشد كردارش پاك مىگردد و هركس نيّتش نيكوگردد روزىاش افزون شود و هركس با خانوادهاش به نيكى رفتار كند بر عمرش افزوده گردد .
[ 398 - صفات ائمه عليهم السّلام ]
[ 426 ] 18 - ابو هاشم داود بن قاسم بن اسحاق جعفرى مىگويد : شنيدم كه امام رضا عليه السّلام مىفرمود : امامان دانشمندان و بردباران و راستگويانى هستند كه از جانب خدا به درك حقيقت جهان رسيدهاند و با آنان سخن گفته مىشود .