[ 382 - وصيت امام باقر عليه السّلام به جماعتى از اصحاب ]
[ 410 ] 2 - جابر مىگويد : ما گروهى بوديم كه پس از به پايان رسيدن مناسك حج بر امام باقر عليه السّلام وارد گشته و هنگام رفتن به ايشان عرضه داشتيم : اى فرزند رسول خدا ! به ما سفارشى كن .
پس فرمود : بايد كه توانمندان شما ناتوانان را يارى كنند و بىنيازان شما بر نيازمندان مهربانى نمايند و انسان مىبايست همانگونه كه براى خود خيرخواهى مىكند براى برادر [ دينىاش ] نيز خيرخواهى نمايد . رازهاى ما را پنهان داريد و مردم را بر گرده سوار نگردانيد [ آنان را بر ما مسلط نكنيد ] و در امر ما و آنچه از سوى ما براى شما آمده است بنگريد پس اگر آن را موافق قرآن يافتيد پذيرفته و اگر موافق نيافتيد نپذيريد و اگر امر به شما مشتبه شد بايستيد و آن را به ما بازگردانيد تا آنچه براى ما توضيح داده شده را برايتان توضيح دهيم . و اگر همانگونه بوديد كه به شما سفارش نموديم و به [ راهى ] غير آن حركت ننموديد و آنگاه كسى از شما پيش از آنكه ( قائم ) ما ظهور كند بميرد شهيد به حساب مىآيد و هركس از شما [ زمان ظهور ] قائم ما حضور داشته پس با او كشته شود پاداش دو شهيد را دريافت مىدارد و هر كس كه در ركاب آن حضرت يكى از دشمنان ما را بكشد پاداش بيست شهيد به او داده مىشود .
[ 383 - رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله هيچكسى را به اندازهء حضرت على عليه السّلام بلندمرتبه نمىدانستند ]
[ 411 ] 3 - راوى از انس بن مالك روايت مىكند كه از او پرسيدم رسول خدا چهكسى را بر سايرين ترجيح مىداد ؟ انس گفت : هيچكس را به مرتبه على بن ابى طالب مشاهده نكردم . در دل شب مرا به دنبال او مىفرستاد و تا صبح با او خلوت مىنمود و اين جايگاه على در نزد پيامبر بود تا پيامبر از دنيا رفت .