تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الأمالي ( فارسى ) — صفحة 121

مساهمون:

ص١٢١
[ 69 ] 38 - محمد مسعر مىگويد : نزد سفيان بن عيينه بودم كه مردى به سوى او آمد و به او گفت : از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله روايت شده است كه فرمود : اگر بنده‌اى مرتكب گناهى شود آنگاه بفهمد كه خداوند بر او آگاه است گناهش آمرزيده مىشود . پس ابن عيينه گفت : اين كتاب خداوند عزّتمند است . خداوند مىفرمايد : « و شما از اينكه مبادا گوش و ديدگان و پوستتان بر ضد شما گواهى دهند [ گناهانتان را ] پوشيده نمىداشتيد ليكن گمان داشتيد كه خدا بسيارى از آنچه را كه مىكنيد نمىداند و همين بود گمانتان كه دربارهء پروردگارتان برديد شما را هلاك كرد و از زيانكاران شديد . » [ فصّلت ( 41 ) : آيهء 22 - 23 ] پس هنگامى كه گمان ، هلاك‌كننده باشد ضد آن ، نجات‌بخش است .

[ 66 - سخن پيامبر با ابا ذر ]

[ 70 ] 39 - رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : زمين كسى را راستگوتر از ابو ذر بر دوش خود حمل نكرد و آسمان بر راستگوتر از او سايه نيفكند .

[ 67 - تمام مجالس امن هستند الا سه مجلس ]

[ 71 ] 40 - رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : مجالس جز سه مجلس در امانت به شمار مىآيند : مجلسى كه خون حرام در آن ريخته شود و مجلسى كه فرجى حرام در آن حلال شمرده شود [ روابط نامشروع جنسى در آن برقرار شود ] و مجلسى كه در آن مالى حرام و به غير حق ، حلال شمرده شود .