گرديد . آنان الواح را بردند و به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دادند . « 1 »
امام باقر عليه السّلام درباره آيه
« وَ إِذْ واعَدْنا مُوسى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً »
فرمودند : در آغاز ، تقدير چنين بود كه پس از سي روز ، الواح بر موسي فرود آيد . ولي بنابر مصلحتهايي ده روز بر اين مدت افزوده شد . هنگامي كه چهل روز سپري شد موسي الواح را دريافت نمود . « 2 »
آن حضرت درباره آيهى
« وَ أُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ »
« 3 » فرمودند :
خداوند به موسي وحي فرمود : سامري در نبود تو ، گوسالهاي را آراسته و مردم آن را مىپرستند ولي صدايي را كه از گوساله شنيده مىشود من ايجاد نمودهام . موسي به خدا عرض كرد بىگمان اين آزمونى از سوى توست كه گروهى را با آن هدايت مىكنى و گروهى را نيز به گمراهى مىكشانى . موسي به ميان قومش بازگشت و آن گوساله را سوزانيد و خاكسترش را به دريا ريخت . مردم به كنار دريا هجوم آورده بودند و آبى را كه خاكستر گوساله در آن بود مىنوشيدند . « 4 »
همچنين آن حضرت فرمودهاند : هنگامي كه موسي بر فراز كوه سينا در خواست نمود كه ذات الهي را ببيند ناگهان ديد كه آسمان شكافته شد و فرشتگان دستهدسته با عمودهايي از نور فرود آمدند و به موسي گفتند :
خواستهاي بس بزرگ داري . ناگهان كوه شكافته شد [ و فروپاشيد ] و موسي بيهوش بر زمين افتاد .
ابن ابي عمير گويد : آنگاه كه موسي شكافته شدن كوه را ديد حلقهاي آتشين گرداگرد موسي را فراگرفت تا او نتواند از ترس بگريزد . « 5 »
امام باقر عليه السّلام فرمودهاند : صدايي كه از گوساله سامري شنيده مىشد به
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ج 13 ، ص 224 و 225 .
( 2 ) . تفسير عياشى ج 1 ص 44 .
( 3 ) . سوره بقره / 93 .
( 4 ) . تفسير عياشى ج 1 ص 51 .
( 5 ) . تفسير قمى ، ج 1 ص 47 .