مقدمهء دوم مترجم
بسم اللَّه الرحمن الرحيم بار خدايا ، اى صاحب شكوه و بخشش ، اى هميشه زنده ، اى قدوس ، اى سلام ، اى سر چشمه و كان سخا ، اى خدايى كه هدف و مرجع هر موجودى ، اى نور بخش همهء نورها و داناى رازهاى نهان .
تو را بر نعمتهاى گسترده و بخششت كه از مهربانيت نشأت مىگيرد ، مىستايم . نه ستايشى كه به منظور جبران عنايت و احسان تو باشد بلكه براى فروتنى در برابر عزّت و سلطنتت تو را مىستايم نه به خاطر بزرگ خويشتنى در برابر نعمتهايت بلكه به قصد خضوع و كرنش در برابر مقام والايت . تو را مىستايم و با كلمه « لا إله » وجودم را از هر معبودى تهى مىسازم و آن را به « الَّا انت » و آنچه تو شايسته اى مىآرايم ، و آن را با گواهى به بندگى و رسالت محمّد صلَّى اللَّه عليه و آله ، به كمال مىرسانم ، پيامبرى كه زنگ دلها را جلا داد ، و گنجينه هاى غيب را گشود ، و پس از آن كه تاريكى جهل ديدگان خرد را پوشانده بود ، مشعل هدايت را بر افروخت ، و بعد از آن كه راهنما ، گمراه ، و راهنمايى شده دچار سرگشتگى شده بود نشانه هاى روشن را بر افراشت .
بار پروردگارا از تو مىخواهم كه بهترين درودهايت را به دو هديه فرمايى و عاليترين بركتهايت را به او ببخشايى ، و كاملترين و بهترين و فراوانترين بهره ها را براى خاندان و جانشينان هدايت يافته اش قرار دهى ، از تو مىخواهم كه دلم را با انوار تابان هدايتت منوّر سازى و با ديدهء لطف خود به من نظر فرمايى ، همانا تو بسيار بخشاينده اى .
امّا بعد ، چون كاملترين خوشبختيها و مهمترين و والاترين درجات ، رسيدن به ذات يگانه حق و دست يا بى به جايگاه صدق مىباشد ، آن جا كه ديدگان بصيرت در برابر آن تابشها ، خيره و باطل مىشود ، و دلها در آن بيابانهاى سوزان و تفتيده بر افروخته مىگردد .
مولا و اماممان ، سرور اوصيا ، امير مؤمنان علىّ بن ابى طالب ( ع ) كه داراى