سيدالشهدا عليه السّلام در دعاى عرفه به همين معنا اشارت دارند ، آنجا كه مىفرمايند :
پروردگارا ! تو مىدانى كه طاعت عملى من استمرار ندارد ، ولى محبت و تصميم [ بر اطاعت تو ] هميشگى است .
تمام اينها منوط به بيرون رفتن محبت دنيا از دل است ، هرچند به آن معنا كه بيان شد ، يعنى آنكه بناى كارت و عزم و تصميمت بر آن باشد كه هيچيك از امور دنيا را از آن جهت كه دنياست ، انجام ندهى ، زيرا عاقل ازاينجهت به آنها توجه نمىكند ؛ بگونهاى كه اگر آن را به عنوان يك كار دنيايى انجام دهى ، خود را در زمرهء سفيهان و بيرون از جرگه عاقلان بدانى . هرگاه اين معنا را به خوبى دريافته آشكارا مشاهده نمودى به آن هدفى كه بيان كرديم و اهداف نظير آن خواهى رسيد ؛ پس آن را مغتنم شمار و از غفلتزدگان مباش .
الطريق إلى الله ( سلوك عرفانى در سيره اهل بيت ع ) ( فارسى ) — صفحة 71
مساهمون: على شيروانى
ص٧١