مطالبهء تخفيف بود ، و اين مطالبه پيش از آن روا نبود . اين معنا را امام عليه السّلام در پاسخ كسى كه پرسيد : « چرا پيش از آن ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از خداوند درخواست تخفيف نكرد ؟
صريحا بيان كردند .
[ تفاوت سيرهء پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلم با سيرهء ديگر انبيا ]
حاصل آنكه تمام انبياء گذشته گاهى نسبت به پارهاى امتحانها و تكاليف دشوارى كه به امت آنان مربوط بوده است ، از خداوند درخواست عافيت مىكردند ، ولى پيامبر ما صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اهل بيت او عليهم السّلام هرگز و در هيچ مقامى چنين درخواستى نداشتند ، ليكن چون هر پيشآمدى را مىپذيرفتند و از آن استقبال مىنمودند ، به بركت آماده ساختن خود بر تحمل سختيها و امتحانهاى الهى ، مشمول عفو و رحمت الهى مىشدند ، و ازاينرو شريعت آنها آسانترين و راحتترين شرايع گرديد ، تا آنجا كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود :
من با شريعتى سهل و آسان به سوى شما آمدم .
چه خوب عقيل فرزند ابى طالب ، ابى ذر را دلدارى داد ، آنگاه كه او را به ربذه تبعيد كردند ، و او همراه با على و حسن و حسين عليهم السّلام و عقيل كه او را همراهى مىنمودند از شهر بيرون مىرفت . در اين حال عقيل به او گفت : « اگر از خدا عافيت و رهايى از بلا طلب كنى ، از ناشكيبايى و بىصبرى خواهد بود ؛ و اگر عافيت را دور بدانى ، از يأس خواهد بود ، پس بىصبرى و نااميدى را رها كن ، و بگو :