فقط هستىاش را از علت دريافت مىكند ، نه چيز ديگرى را ؛ يعنى علت ، تحول را به او نمىدهد ، بلكه خود او را به او مىدهد . بدين سبب ، چنين معلولى از جهتِ ثابتِ هويتش منتسب به علت است و لذا مىتواند از ثابت صدور يابد . ]
ترجمه و شرح نهاية الحكمة ( فارسى ) — صفحه 428
پدیدآورندگان: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص۴۲۸