فصل دوم : بازگشت خورشيد براى امام على ( ع )
الف - كسى كه خورشيد برايش بازگشت
843 . امام صادق عليه السلام : روزى به هنگام عصر ، يك گلّه اسب بر سليمان بن داوود عليهما السلام عرضه شدو وى به بررسى آنها پرداخت ، تا آن كه خورشيد ، ناپديد شد . به فرشتگانفرمود :
خورشيد را براى من برگردانيد تا نمازم را در وقت آن ، بگزارم .
آنان ، خورشيد را برگرداندند . آن گاه ، وى برخاست و پاها و گردنش را مسحكرد كه اين شيوهء وضوى آنان براى نماز بود - و به آن دسته از يارانش كهنمازشان قضا شده بود ، فرمان داد چنين كنند .
سپس ايستاد و نماز گزارد . هنگامى كه از نمازْ فارغ شد ، خورشيدْ پنهان شد وستارهها طلوع كردند . اين ، [ همان ] كلام خداى عز و جل است كه : « و سليمان را به داوود بخشيديم . چه نيكو بندهاى ! به راستى ، او توبهكار بود . هنگامى كه [ طرف ] غروب ، اسبهاى اصيل را بر او عرضه كردند ، [ سليمان ] گفت : به راستى كه من دوستىِ اسبان را بر ياد پروردگارم ترجيح دادم ، تا [ هنگام نماز گذشت و ] خورشيد در پس حجاب ظلمت شد . [ سپس گفت : ] خورشيد را نزد من باز گردانيد . پس ، شروع كرد به دست كشيدن بر ساقها و گردنها » « 1 » . « 2 »
هامش
( 1 ) . ص : آيات 30 - 33 .
( 2 ) . الإمام الصادق عليه السلام : إنَّ سُلَيمانَ بنَ داوودَ عليه السلام عُرِضَ عَلَيهِ ذاتَ يَومٍ بِالعَشِيِّ الخيَلُ ، فَاشتَغَلَ بِالنَّظَرِ إلَيها حَتّى تَوارَتِ الشَّمسُ بِالحِجابِ ، فَقالَ لِلمَلائِكَةِ : رُدُّوا الشَّمسَ عَلَيَّ حَتّى اصَلِّيَ صَلاتي في وَقتِها ! فَرَدّوها ، فَقامَ فَمَسَحَ ساقَيهِ وعُنُقَهُ ، وأمَرَ أصحابَهُ الَّذينَ فاتَتهُم الصَّلاةُ مَعَهُ بِمِثلِ ذلِكَ - وكانَ ذلِكَ وُضوءَهُم لِلصَّلاةِ - ثُمَّ قامَ فَصَلّى ، فَلَمّا فَرَغَ غابَتِ الشَّمسُ وطَلَعَتِ النُّجومُ . ذلِكَ قَولُ اللَّهِ عَزَّ وجَلَّ : « وَ وَهَبْنَا لِدَاوُدَ سُلَيْمنَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ * إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِىّ الصفِنتُ الْجِيَادُ * فَقَالَ إِنّى أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَن ذِكْرِ رَبّى حَتَّى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ * رُدُّوهَا عَلَىَّ فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَ الْأَعْنَاقِ » ( كتاب من لا يحضره الفقيه : ج 1 ص 202 ح 607 ) .