فصل ششم : پس از شهادت
الف - تجهيز و خاكسپارى
544 . الإرشاد - به نقل از حبّان بن على عنزى ، از غلامى آزاد شدهء على عليه السلام - : چون وفات امير مؤمنان فرا رسيد ، به حسن و حسين عليهما السلام فرمود : « وقتى كه من مُردم ، مرا درون تابوتم بگذاريد . سپس تابوت مرا بيرون آوريد . عقب تابوت را برداريد ، كه جلوى آن را برمىدارند . سپس مرا به « غَريَّين » « 1 » ببريد . آن جا سنگ سفيد نورافشانى را خواهيد ديد . آن جا را حفر كنيد . در آن جا تختهچوبى مىبينيد . مرا آن جا دفن كنيد » .
چون وفات يافت ، او را بيرون برديم و عقب تابوت را برداشتيم و جلوى آن بلند شده بود . صداى زمزمه و خِش خِش مىشنيديم ، تا به غريّين رسيديم . آن جا سنگ سفيد نورافشانى بود . آن جا را كنديم . به تخته چوبى برخورديم كه بر آن نوشته بود :
« از آنچه نوح براى على بن ابىطالب آماده كرده است » .
پس او را در آن دفن كرديم و از اينكه خداوند ، امير مؤمنان را مورد اكرام قرار داده ، خوشحال برگشتيم . گروهى از شيعه به ما پيوستند كه در نماز بر آن حضرت حضور نيافته بودند . آنچه را كه گذشت و اكرام الهى را نسبت به امير مؤمنان به آنان خبر داديم .
گفتند : دوست داريم آنچه را شما از قضيّهء او ديديد ، ما هم به چشم خود ببينيم . به آنان
هامش
( 1 ) . غريّين ، دو بنا مثل صومعه در پشت كوفه بود ( معجم البلدان : ج 4 ص 196 ) .