يارانش ، به دليل ضعف و اظهار عجز از رهبرى و اداره مردم با آن ويژگىها كه ترسيم شد ، نبود ؛ بلكه امام عليه السلام به جاى بهكارگيرى زبان خشونت و شمشير براى بسيج مردم ، از اين زبان ، در جهت به حركت درآوردن آنان بهره مىگرفت .
بسيج نيرويى سنگين در شرايطى كه شرح آن گذشت ، در مدّتى كمتر از يك هفته ( در همان هفتهء پيش از شهادتش ) ، نشاندهندهء توانمندى فوق العادهء حضرت در بسيج تودههاى مردم از يك سو ، و موفّقيت سياستهاى علوى در كشوردارى از سوى ديگر است .
آنچه آمد ، نگاهى بود گذرا به زمينهها ، علل و عوامل سستى مردم در هنگامهاى بدان سان ، و ترسيمى از سيرهء علوى در اداره كشور .
سخن را در اين زمينه به پايان مىبريم و از خداوند متعال در بهرهگيرى از معارف آفتابگون علوى و آموزههاى درياوار آل اللَّه عليهم السلام توفيق مىطلبيم .
گزيده دانش نامه امير المؤمنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 572
مساهمون: محمد الريشهري
ص٥٧٢