مقدمهء مترجم
از مسائلى كه همواره از موارد اختلاف ميان شيعه و سنى بوده ، « متعه » يا « ازدواج موقّت » است .
شك نيست كه نكاح متعه در آغاز اسلام و شايد پيش از آن ، رايج و معمول بوده و اسلام هم آن را با تغيير و اصلاحاتى تأييد و تصويب كرده است ؛ تا جايى كه نخستين كودك متولّد شده از مهاجرين ، يعنى عبد الله بن زبير بن عوام ، نتيجهء اين ازدواج است .
تا اينجاى سخن ، ميان امّت اسلامى ، اتفاق نظر وجود دارد و اختلاف تنها در « نَسخ » آن است . « 1 »
بسيارى از علماى اهل سنت قائل به حلّيت آن در صدر اسلاماند و گروهى نيز پذيرفتهاند كه حلّيت متعه در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله و دوران أبو بكر و چند سال از خلافت خليفهء دوم استمرار داشته است . و خليفهء دوم بعد از گذشت چند سال از خلافت خود ، در اثر برخورد با بعضى جريانات
هامش
( 1 ) . تفسير فخر رازى ، ج 10 ، ص 52