375 . انصاف
1727 - تشويق به انصاف
6101 امام على عليه السلام - دربارهء آيهء « همانا خداوند به عدل و احسان فرمان مىدهد » « 1 » - فرمود : عدل ، انصاف دادن است و احسان ، دست بخشش گشودن .
6102 امامعلى عليه السلام : انصافداشتن ، برترين خصلتهاست .
6103 امام على عليه السلام : انصاف ، دلها را الفت مىبخشد .
6104 امام على عليه السلام : با رعايت انصاف است كه پيوندها دوام مىيابد .
6105 امام على عليه السلام : انصاف داشتن ، باعث افزايش دوستان مىگردد .
6106 امام على عليه السلام : زكاتِ قدرت ، انصاف است .
6107 امام باقر عليه السلام : هيچ عدالتى چون انصاف نيست .
1728 - تشويق به رعايت انصاف با كسى كه انصاف ندارد
6108 امام على عليه السلام : مؤمن [ حتّى ] با كسى كه نسبت بهاو انصاف به خرج نمىدهد ، با انصاف عمل مىكند .
6109 امام على عليه السلام : عادلترين مردم كسى است كه در حقّ ستم كنندهاش با انصاف عمل كند .
6110 امام صادق عليه السلام : با كسى كه از تو بريده ، رابطه برقرار كن . . . و با كسى كه با تو خصومت ورزيده ، به انصاف رفتار نما .
1729 - دادخواهى از خود
6111 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه به تهيدست كمك مالى كند و نسبت به مردم ، از خود انصاف به خرج دهد چنين كسى مؤمن حقيقى است .
6112 امام على عليه السلام : با انصافترين مردم كسى است كه بى آنكه پاى داورى در ميان باشد از خودش دادخواهى كند .
6113 امام على عليه السلام : بدانيد كه هركس نسبت به مردم از خود انصاف به خرج دهد ، خداوند جز بر عزّت او نمىافزايد .
6114 امام على عليه السلام : در خردمندى انسان همين بس كه از خود انصاف به خرج دهد . . . و در انصافدارى او همين بس كه هرگاه حقيقت برايش روشن شد آن را بپذيرد .
6115 امام على عليه السلام - در فرمان خود به مالك اشتر - نوشت : حقّ خدا و مردم را از خودت و خويشان و نزديكانت و هر رعيتى كه مورد توجه و علاقهء توست ، بستان ؛ زيرا اگر چنين نكنى ستم كردهاى ! . . .
6116 امام باقر عليه السلام : خداوند را بهشتى است كه جز سه گروه كسى وارد آن نشود : يكى از آنها كسى است كه دربارهء خودش به حقّ داورى كند ( به كسى كه حق با اوست حق بدهد ) .
1730 - كسانى كه داد خود نمىستانند
6117 امام على عليه السلام : سه گروهند كه هرگز از سه گروه داد خود نمىستانند : خردمند از نابخرد ، نيكوكار از نابكار و بزرگوار از فرومايه .
6118 امام على عليه السلام : نيكوكار از نابكار داد خود نمىستاند ؛ هيچ شخص دانا و فهميدهاى از نادان داد خود را نمىگيرد .
هامش
( 1 ) . نحل ، آيهء 90 .