362 . بيمارى
1650 - بعضى از حكمتهاى بيمارى
5762 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گناهان شخص بيمار ، همچون برگ درخت ، مىريزد .
5763 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ مرد و زن مؤمن يا مرد و زن مسلمانى بيمار نمىشود ، مگر اين كه خداوند به سبب آن بيمارى گناه او را پاك مىكند .
5764 امام باقر يا امام صادق عليهما السلام : شبى را از بيمارى يا درد نخفتن ، برتر و اجرش بزرگتر از يك سال عبادت است .
5765 امام كاظم عليه السلام : هرگاه مؤمن بيمار شود ، خداوند عز و جل به فرشتهء دست چپ او وحى فرمايد كه براى بندهام ، تا زمانى كه در زندان و بند من است ، گناهى منويس . و به فرشتهء دست راست او وحى مىفرمايد كه همان حسناتى را كه در زمان سلامتى بندهام مىنوشتى ، برايش بنويس .
ر . ك : گناه ، باب 780 .
1651 - پنهان داشتن بيمارى
5766 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل فرمود : هر كه سه روز بيمار شود و از آن به هيچ يك از عيادت كنندگانش شكوه نكند ، گوشت و خونى بهتر از آن گوشت و خونى كه دارد جايگزينشكنم .
پس ، اگراو را عافيت بخشم ، عافيتى بدون گناهش دهم و اگر جانش را بستانم ، او را به جوار رحمت خود برم .
5767 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از گنجهاى نيكى ، پنهان داشتن مصيبتها و بيمارىها و صدقه است .
5768 امام على عليه السلام : هر كس دردى را كه به او رسيده است سه روز از مردم پنهان بدارد و به خدا شكايت كند ، بر خداست كه او را از آن درد بهبود بخشد .
5769 امام على عليه السلام : كسى كه بيمارى خود را از پزشكان پوشيده بدارد ، به بدن خود خيانت كرده است .
5770 امام على عليه السلام : كسى كه درد نهفتهء خود را كتمان كند ، طبيبش از درمان او ناتوان شود .
1652 - نكوهش كسى كه بيمار نمىشود
5771 داوود عليه السلام - بارها - مىفرمود : بار خدايا ! نه بيمارىاى كه مرا سنگين و بسترى گرداند و نه تندرستىاى كه مرا به فراموشى و غفلت [ از ياد تو ] كشاند ، بلكه حدّ ميان اين دو [ را نصيبم فرما ] .
5772 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى بيمار بودن « 1 » ، [ هميشه ] سالم بودن كافى است .
5773 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند از شخص پليد ديو صفتى كه به جان و مال او آسيبى نمىرسد ، نفرت دارد .
5774 امام باقر عليه السلام : جسم اگر بيمار نشود ، سرمست مىشود و در بدنى كه [ به بيمارى دچار نشود و ] سرمست شود ، خيرى نيست .
1653 - عيادت از بيمار
5775 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل در روز قيامت
هامش
( 1 ) . اشاره به بيمارى سرمستى و غرور است كه در حديث 5774 آمدهاست .