309 . غيب
1452 - پيامبر با تعليم خداوند ، از غيب خبر دارد
4894 امام صادق عليه السلام : در جنگ تبوك ناقهء پيامبر خدا صلى الله عليه و آله گم شد . منافقان گفتند : براى ما از غيب مىگويد اما جاى شترش را نمىداند ! جبرئيل بر پيامبر صلى الله عليه و آله فرود آمد و گفتهء منافقان را به اطلاع حضرت رساند و گفت : ناقهات در فلان درّه مىباشد و مهارش به درخت تنومندى گير كرده است . پس پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نداى نماز جماعت سر داد . مردم جمع شدند . حضرت فرمود : اى مردم ! ناقهء من در فلان درّه است . مردم به طرف آن شتافتند و شتر را يافتند .
1453 - امام و علم غيب
4895 امام على عليه السلام - وقتى يكى از ياران ايشان [ از قبيلهء كلب ] به آن حضرت عرض كرد : « اى اميرالمؤمنين ! علم غيب به تو داده شده است » ، پس از خندهاى - فرمود : اى مرد كلبى ! اين علم غيب نيست ، بلكه بر اثر فرا گرفتن از صاحب علمى است . علم غيب ، علم داشتن به زمان قيامت است و آنچه خداوند سبحان آنها را بر شمرده و فرموده است : « همانا علم قيامت نزد خداست و باران فرو مىفرستد و آنچه را كه در زهدانهاست ، مىداند » .
4896 امام صادق عليه السلام - در پاسخ به اين پرسشكه آيا امام غيب مىداند - فرمود : نه ، اما هرگاه بخواهد چيزى را بداند ، خداوند آن را به او مىآموزد .
4897 امام كاظم عليه السلام - در پاسخ به مردى از ايرانيان كه پرسيد : آيا شما غيب مىدانيد ؟ - فرمود : امام باقر عليه السلام فرمود : چون علم [ الهى ] براى ما گشوده شود ، مىدانيم و هرگاه بر ما بسته شود ، نمىدانيم . و فرمود : علم ، راز خداى عز و جل است كه آن را با جبرئيل عليه السلام در ميان گذاشت و جبرئيل با محمّد صلى الله عليه و آله در ميان گذاشت و محمّد با هر كه خواست آن را در ميان نهاد .