تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب ميزان الحكمة ( فارسى ) — صفحة 941

مساهمون:

ص٩٤١
4819 امام على عليه السلام : استغفار كن تا روزى داده شوى . ر . ك : روزى ، باب 821 و 822 .

1432 - آمرزش خواهى مقرّبان

4820 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گاه قلبم را غبارى مىگيرد « 1 » و من روزى هفتاد مرتبه از درگاه خدا آمرزش مىطلبم .

1433 - پرهيز از آمرزش خواهى با وجود ادامه دادن به گناه

4821 امام على عليه السلام : آمرزش خواهى [ ها ] با وجود ادامه دادن به گناه ، خود گناهانى تازه‌اند . 4822 امام رضا عليه السلام : كسى كه از گناهى استغفار مىكند و باز آن را انجام مىدهد ، مانند كسى است كه پروردگارش را ريشخند كند . 4823 امام رضا عليه السلام : هر كه به زبانش آمرزش بخواهد و در دلش [ از گناه خود ] پشيمان نباشد ، خودش را ريشخند كرده است . ر . ك : گناه ، باب 775 .

304 . غفلت

1434 - هشدار نسبت به غفلت

4824 امام على عليه السلام : غفلت ، گمراهى است . 4825 امام على عليه السلام : اى دريغا بر هر غافلى كه عمرش بر ضد او حجت باشد و روزهايش او را به سوى بدبختى كشاند . 4826 امام على عليه السلام : اى شنونده ! از مستى خود به هوش آى و از خواب غفلتت بيدار شو و از شتابت بكاه . 4827 امام على عليه السلام : اى مردمى كه از كار شما غافل نيستند و اى مردمى كه [ خدا و اوامر او را ] رها كرده‌ايد و از شما گرفته مىشود [ هر چه داريد ] ، چه شده است كه مىبينم از خدا رويگردان شده‌ايد و به غير او روى آورده‌ايد ؟ 4828 امام على عليه السلام : اى بسا غافلى كه پارچه‌اى مىبافد تا آن را بپوشد ، اما كفن او مىشود و خانه‌اى مىسازد تا در آن بنشيند ، اما همان جا قبر او مىشود . 4829 امام صادق عليه السلام : اگر شيطان دشمن است ، پس غفلت چرا ؟ ر . ك : عنوان : 166 « مراقبت » .

1435 - غفلت زداها

4830 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى اباذر ! آهنگ كار نيك كن ، هر چند آن را به كار نبندى تا در زمرهء غافلان
هامش
( 1 ) . در متن حديث لَيُغانُ آمده است كه از الغين است . جزرىمىگويد : غَين : ابر ، وغينت السماء تغان : ابر آسمان را پوشاند . به قولى : غين ، يعنى درختِ درهم پيچيده و انبوه . منظور حضرت ، سهوى است كه هيچ بشرى از آن به دور نيست و آن حضرت را نيز گاهى فرا مىگرفت ؛ چه دل ايشان هميشه مشغول خداى تعالى بود . لذا اگر گاهى عارضه‌اى بشرى بر آن بزرگوار عارض مىشد كه او را از امور امّت و دين و مصالح آنها باز مىداشت ، آن را براى خود گناه و تقصيرى مىشمرد و لذا به استغفار پناه مىبرد . ( حاشيهء المحجّة البيضاء ) .